گفتار درمانی و توانبخشی     پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر

             پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر          ارائه دهنده کاملترین و جامع ترین اطلاعات توانبخشی             گفتار درمانی      کاردرمانی       فیزیو تراپی          اپتومتری        شنوایی سنجی          ارتوپدی فنی                   

                                           پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر          ارائه دهنده کاملترین و جامع ترین اطلاعات توانبخشی             گفتار درمانی      کاردرمانی       فیزیو تراپی          اپتومتری        شنوایی سنجی          ارتوپدی فنی           

Impotence male sexual

 ناتواني‌ جنسي‌ در مردان‌ عبارت‌ است‌ از ناتواني‌ پايدار در دستيابي‌ به‌ حفظ‌ نعوذ كه‌ براي‌ مقاربت‌ ضروري‌ است‌. اين‌ نظر درست‌ نيست‌ كه‌ با افزايش‌ سن‌، ناتواني‌ جنسي‌ اجتناب‌ناپذير است‌. توانايي‌ نعوظ‌ در سنين‌ بالا حفظ‌ مي‌شود، اما امكان‌ دارد نياز به‌ تحريك‌ بيشتري‌ براي‌ دستيابي‌ به‌ آن‌ و فاصله‌گذاري‌ بيشتري‌ بين‌ نعوظ‌ها وجود داشته‌ باشد.

آيا اين بيماری نادر است؟

ميليونها زوج در دنيا از اين مشکل رنج می برند. با افزايش سن از پنجاه سال به هفتاد سال شيوع اين بيماری از حدود 5% به 15% افزايش می يابد. مطالعات انجام شده نشان می دهد که 60% مردان در دهه پنجم عمر خود قادر به انجام فعاليت جنسی هستند ولی با رسيدن به دهه هفتم زندگی اين توانايی تنها در 33% آنها وجود دارد. 60% مردانی که دچار سکته قلبی شده اند از ناتوانی جنسی رنج می برند و 50% افراد ديابتی نيز اين مشکل را دارند.

لازم به ذکر است که اين مشکل حتی در 5% افراد زير 40 سال نيز با درجات مختلف وجود دارد. در کشور ما حدودا" 3 ميليون زوج از اين مشکل رنج می برند و تنها حدود 1% آنها تحت درمان قرار گرفته اند. اولين قدم و چه بسا مشکل ترين مسئله در اين بيماران پذيرش وجود مشکل ميباشد زيرا پس از آن می توان به آسانی روشی جهت درمان آن يافت .

مکانيسم نعوظ در آلت تناسلی :

نعوظ طبيعی آلت به دنبال هماهنگی پيچيده ای که بين اعصاب، عروق و غرايز جنسی شخص صورت می گيرد اتفاق می افتد. اين هماهنگی باعث هجوم خون به داخل آلت و به دنبال آن نعوظ انجام می گردد. در طول مدت نعوظ دريچه های وريدی بسته بوده بنابراين نعوظ تداوم می يابد.

پس از انزال دريچه های وريدی باز شده و با خروج خون از آلت تناسلی نعوظ خاتمه يافته و آلت تناسلی به حالت اوليه بر می گردد. لازم به ذکر است که افراد طبيعی چندين بار به هنگام خواب و در صبحگاه دچار نعوظ می شوند. ( نعوظ صبحگاهی ) .

چه عواملی باعث ناتوانی جنسی می گردند؟

با بالا رفتن سن شيوع اين مشکل افزايش می يابد و بطور کلی در 15% موارد علت ناتوانی جنسی بروز مشکلات روحی ( معمولا" در افراد جوان) و در 85% موارد به دليل اختلال در عملکرد فيزيولوژيک شخص می باشد که شايع ترين علل آن بيماريهای عروقی 40% ( مانند تصلب شرايين ) ديابت 30%، اختلالات عصبی 10% ( مانند قطع نخاع، پارکينسون، MS ... ) جراحيهای لگن و صدمات آن 9%، داروهای مختلف و مواد مخدر 8% (مانند سيگار، داروهای ضد فشارخون، داروهای ضد افسردگی ) و اختلالات هورمونی 3% می باشد.

• علل‌ رواني‌ اين‌ حالت‌ عبارتند از:
  احساس‌ گناه‌
  رابطه‌ زناشويي‌ نامناسب‌
  اختلالات‌ رواني‌ مثل‌ افسردگي‌، اضطراب‌، استرس‌، و روان‌پريشي‌
  نداشتن‌ اطلاعات‌ جنسي‌، از جمله‌ نداشتن‌ درك‌ درست‌ از جنبه‌هاي‌ عاطفي‌ و نيز آناتومي‌ و فيزيولوژي‌ زن‌

  ---

• علل‌ فيزيكي‌ اين‌ حالت‌ عبارتند از:
  ديابت‌ شيرين‌
  آترواسكلروز
  مصرف‌ بعضي‌ از داروهاي‌ ضد فشارخون‌
  بيماري‌هاي‌ دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌، مثل‌ صدمات‌ نخاعي‌
•  اسكلروز متعدد (ام‌ اس‌)
•  سكته‌ مغزي‌ يا سيفيليس‌
  بيماري‌هاي‌ غدد درون‌ريز كه‌ غده‌ هيپوفيز، غده‌ تيروييد، غدد فوق‌كليوي‌ يا غدد جنسي‌ را تحت‌تأثير قرار دهند.
  الكلي‌ بودن‌
  سوءمصرف‌ موادمخدر و داروها، خصوصاً ماري‌جوانا، كوكايين‌، مخدرها، آرام‌بخش‌ها، خواب‌آورها و داروهاي‌ توهم‌زا
  كاهش‌ خونرساني‌ به‌ آلت‌ تناسلي‌
  بروز يك‌ بيماري‌ اخير كه‌ قدرت‌ فرد را كاهش‌ داده‌ باشد.
  عمل‌ جراحي‌ عمده‌ اخير، خصوصاً جراحي‌ روي‌ قلب‌ و عروق‌ يا پروستات

سایر علل

تئوريهاي اوليه اشكال نعوظ را به اضطراب نسبت ميدادند. در دهه 1950 اعتقاد بر اين بود كه علت 90% موارد اختلال نعوظ پسيكولوژيك است. امروزه با پيشرفت روشهاي تشخيصي مشخص شده است كه علت بيش از 50% ناتوانائيهاي جنسي ارگانيك است و اين درصد در سنين بالاتر بيشتر است. پاتوژنز ناتواني جنسي با منشا رواني ناشناخته است. فعاليت بيش از حد سمپاتيك و مهار آزاد شدن نوروترانسميترز ها از فرضيه هاي مطرح شده هستتند.
اختلالات عصبي
ناتواني جنسي به علت اختلالت نعوظ ممكن است ناشي از بيماري مغزي طناب نخاعي اعصاب كاورنوس و پودندال.. پايانه هاي انتهائي اعصاب و گيرنده ها باشد. حدود 95% بيماران با ضايعه كامل نرون محركه فوقاني توانائي نعوظ دارند.ولي فقط 25% بيماران با ضايعه نرون محركه تحتاني داراي نعوظ مي باشند. در 90% ضايعات ناكامل نعوظ حفظ مي شود. بيماريهاي اختلال عملكرد مغز.. مثل سرطانها صرع حوادث عروق مغزي پاركينسون آلزايمر اغلب باعث كاهش ميل جنسي مي شوند. اختلال نعوظ در اين موارد ديده نمي شود. اختلالات طناب نخاعي( مانند اسپاينا بي فايدا, فتق ديسك , سيرنگو ميلي , تومور طناب نخاعي, تابس دور ساليس , بيماري ام اس) راه هاي آوران و يا وابران را درگير ميكند. اختلال اعصاب كاورنو و پودندال( آسيب مستقيم به اعصاب در تروما , جراحي راديكال پروستاتكتومي و يا جراحي ركتوم) راه هاي ارتباطي را قطع ميكنند. نوروپاتي محيطي مانند آنچه كه در ديابت قندي الكليسم مزمن و يا كمبود ويتامين ديده ميشود به پايانه هاي عصبي آسيب وارد كرده و باعث كاهش ناقلين شيميائي ميشود
اختلالات هورموني
ديابت قندي شايعترين بيماري هورموني است كه با اختلال نعوظ همراه است. ناتواني جنسي در ديابت عمدتا به علت عروقي, عصبي و روحي رواني است. كم كاري غدد جنسي در اثرسرطان هاي غده هاي مغزي, درمان با استروژن يا تركيبات ضد آندروژن و برداشتن بيضه ها( اركيكتومي) براي سرطان پروستات ممكن است ميل جنسي و نعوظ هاي شبانه را مهار نمايد. ناتواني جنسي متعاقب پرولاكتين بالا( مهار تمايلات جنسي) پركاري تيروئيد, كم كاري تيروئيد سندروم كوشينگ و بيماري آديسون ايجاد مي شود.
اختلالات شرياني
هنگامي كه آلت تناسلي در حالت شل مي باشد, كمترين مقدار خون كه فقط جهت رفع نياز هاي متابوليك است وارد جسم غاري ميشود و سطح گاز هاي خون در جسم غاري مشابه سطح آنها در خون وريدي است. پس از تحريك جنسي بطور ناگهاني مقدار زيادي خون شرياني وارد آرتريولهاي متسع مي شود. تا تمام سيستم سينوزوئيدي را باز كند و تعادل جديدي در فشار ( حدود 100 ميلي متر جيوه) برقرار نمايد( نعوظ كامل) ; در همين زمان براي حفط نعوظ فقط مقادير آستانه اي جريان خون وارد جسم غاري ميشوند و آن را ترك ميكنند. تنگ شدن مجراي شرياني بعلت سخت شدن جدار شريان منجر به افت شريان در شريان هاي كاورنوس و كاهش جريان خون شرياني ميشود كه قادر است فقط بخشي از سيستم سينوزوئيدال را پر نمايد و اين فشار در جدار سيوزوئيد ها جهت مسدود كردن وريد ها كافي نيست اين نارسائي شرياني منجر به نعوظ ناقص يا عدم توانائي در حفظ نعوظ اوليه مي شود.

تشخيص علت اين بيماری چگونه می باشد؟

پس از مراجعه بيمار و مصاحبه پزشک با وی در مورد بيماريهای مختلف و عملکرد جنسی شخص اقدامات تشخيصی لازم انجام می شود. قبل از هر چيز بايستی مشخص گردد که علت ناتوانی مسائل روحی روانی است يا مسائل فيزيولوژيک ، افرادی که ناتوانی آنها به دليل مشکلات روحی روانی است معمولا" نعوظ صبحگاهی دارند ولی در هنگام مقاربت قادر به ايجاد و حفظ آن نيستند ولی افرادی که دچار اختلالات فيزيولوژيک هستند نعوظ صبحگاهی مناسبی ندارند و ممکن است دچار بيماريهای مختلفی باشند که در بخش قبلی به آن اشاره شد. با مراجعه به پزشک و مشخص شدن علت بيماری ، پزشک می تواند موثرترين و بی خطرترين روش درمان را برای بيمار انتخاب کند. ممکن است در طی روند تشخيص نياز به اقدامات پاراکلينيکی مانند Rigi-Scan ، کاورنوگرافی، سونوگرافی داپلر و ... باشد.
 

توصیه های لازم :

• با همسر خود ارتباط‌ مناسبي‌ برقرار كنيد. از در ميان‌ گذاشتن‌ و بحث‌ درباره‌ مشكل‌ خود و درخواست‌ كمك‌ ابايي‌ نداشته‌ باشيد. همفكري‌ همسر براي‌ حل‌ اين‌ مشكل‌، حياتي‌ است‌.
  الكل‌ به‌ هيچ‌ عنوان‌ ننوشيد. از مصرف‌ مواد و داروهايي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ مورد سوءمصرف‌ قرار گيرند خودداري‌ كنيد.
  اگر مبتلا به‌ ديابت‌ هستيد، برنامه‌ درماني‌ خود را به‌ دقت‌ رعايت‌ كنيد.
  سلامت‌ عمومي‌ خود را حفظ‌ كنيد.
  در صورتي‌ كه‌ هرگونه‌ دارويي‌ كه‌ جديداً مصرف‌ آن‌ را شروع‌ كرده‌ايد عملكرد جنسي‌ را تغيير داده‌ باشند، با پزشك‌ خود مشورت‌ نماييد.
• بهبود خود به‌ خودي‌ يا پس‌ از مشاوره‌ كوتاه‌مدت‌ در بسياري‌ از مواردي‌ كه‌ منشا رواني‌ دارند.
  در مواردي‌ كه‌ منشا فيزيكي‌ دارند، درمان‌ اختلال‌ زمينه‌ساز يا تغيير در داروهاي‌ مصرفي‌ ممكن‌ است‌ اين‌ مشكل‌ را تخفيف‌ دهد.
  ساير روش‌هاي‌ پزشكي‌ براي‌ بهبود نعوظي‌ نتايج‌ مثبتي‌ را به‌ همراه‌ داشت

درمان:

• بررسي‌هاي‌ لازم‌ براي‌ تشخيص‌ هرگونه‌ بيماري‌ زمينه‌ساز.
•  انجام‌ بررس‌هاي‌ تشخيصي‌ در يك‌ مركز مخصوص‌ براي‌ ارزيابي‌ نعوظ‌ در شب‌ و به‌ هنگام‌ خواب‌
  روان‌درماني‌ يا مشاوره‌  توسط‌ يك‌ متخصص‌ و درمانگر معتبر در اين‌ زمينه‌
  اگر علت‌ بروز اين‌ حالت‌ دارو باشد، تغيير در دارو يا مقدار آن‌ ممكن‌ است‌ كمك‌كننده‌ باشد.
  امكان‌ دارد داروي‌ تزريقي‌ داخل‌ آلت‌ تناسلي‌ براي‌ فرد تجويز شود
• استفاده از داروها :
• اين داروها باعث ناباروري موقتي ميشن:
  كتوكونازول- اسپيرينولاكتون- الكل- سايمتدين- داروهاي نشاط آور مثل ماري جوانا- هروئين- متادون-داروهائي كه بعنوان شيمي درماني ضد سرطان به حساب مياد.
  اما يك دسته ديگر داروها هستند كه روي مراحل جنسي اثر موقتي دارند, يعني هنگام نعوظ يا انزال دلخواه ايجا داختلال ميكنندتمامي داروهاي ضد فشار خون,متيل دوپا- كلونيدين- رزرپين, ميل جنسي رو كم ميكنند. داروهاي بتا بلوكر هم ميل جنسيرو كم ميكنند-اسپيرينولاكتون, داروهاي ضد افسردگي سه حلقه اي و مهار كننده هاي منو امينواكسيداز هم ميل جنسي رو كم ميكنند .فنوتيازين ها, بنزوديازپين ها, باربيتوراتها ناتواني جنسي يعني همان اختلال نعوظ و انزال ميدن… تزكيبات حاوي هورمون هاي زنانه , مثل استروژن و تركيبات ضد هورمون هاي مردانه هم ( مثل سايميدين كتوكونازول سيپروترون استات) باعث ناتواني موقتي ميشن… البته الكل و كشيدن سيگار اگر بطور مزمن مصرف بشن..خطر آسيب دائمي دستگاه توليد مثل را دارد
• 
  امكان‌ دارد استفاده‌ از واكيوم‌ براي‌ نعوظ‌ توصيه‌ شود.
• واکيوم همراه وسيله ای است پزشکی که باعث ايجاد نعوظ با تقليد از مکانيسم طبيعی می گردد. درمان ناتوانی جنسی با دستگاه واکيوم يکی از سه روش استاندارد قابل قبول از طرف انجمن اورولوژی آمريکا است که موثر و بی خطر می باشد.
  
  سيستم دستگاه جديد واکيوم همراه :
  
  از موارد ناتوانی جنسی ذکر شده مي توان کاهش جريان خون به آلت تناسلی و يا فقدان قدرت نگهداری خون در آلت را نام برد. اين دستگاه با تقليد از مکانيسم طبيعی نعوظ طراحی شده و قادر به ايجاد توانايی در بروز و نگهداری حالت نعوظ برای انجام امور جنسی بوده و فرد نيازی به استفاده از دارو ندارد. برای ايجاد حالت نعوظ، آلت درون محفظه شيشه ای قرار گرفته و با ايجاد خلاء توسط پمپ جريان خون آلت افزايش يافته و حالت سفتی ايجاد می شود. سپس حلقه فشاری در قاعده آلت قرار ميگيرد که مانع از خروج خون داخل آلت گرديده و نعوظ حتی پس از برداشتن محفظه شيشه ای همچنان حفظ خواهد شد. اين حالت نعوظ را می توان برای مدت حداکثر سی دقيقه نگاه داشت و هر چند بار که بيمار نياز داشته باشد می تواند آنرا تکرار نمايد. پس از برداشتن حلقه فشاری و برگشت خون، آلت به حالت طبيعی و اوليه خود باز خواهد گشت. دستگاه به سادگی جايگزين حالت طبيعی نعوظ شده و يکی از بهترين راههای درمان ناتوانی جنسی در مقايسه با داروها، هورمونها و يا جراحی می باشد.
  
  اين دستگاه بطور کاملا" موثر و موفقيت آميزی برای ايجاد حالت نعوظ در بيماران ديابتی، بيماريهای عروقی، صدمات نخاعی، اسکلروز متعدد، جراحی پروستات و ناتوانی های جنسی ناشی از مشکلات روحی روانی، به دنبال درمان دياليز، اشعه درمانی، جراحی و آسيب های وارده به لگن مورد استفاده قرار می گيرد.
  
  دستگاه واکيوم همراه بدليل عوارض بسيار ناچيز و کارايی بسيار خوب در بيماران، مورد توجه روزافزون قرار گرفته است. ادامه استفاده از دستگاه باعث افزايش اعتماد به نفس خواهد گرديد.
  
  درد ناشی از استفاده از آن در درصد کمی از بيماران ممکن است وجود داشته باشد به مرور زمان برطرف می گردد. بطور متوسط دو هفته زمان برای مسلط شدن بيمار به نحوه استفاده از دستگاه لازم است.
  
  زمان لازم برای نعوظ کامل بطور متوسط 2/5 دقيقه می باشد و انزال در 75% بيماران خارج می گردد و در اغلب بيماران باعث بهبود ارتباطات زناشويی می شود. در مقايسه با پروتز آلت بسيار ارزانتر، دارای عوارض کمتری ( جراحی پروتز، وضعيت آلت را برگشت ناپذير می سازد ) می باشد و در تمامی موارد ناتوانی جنسی ،سودمند است و همين امر است که باعث استقبال زياد بيماران شده است.
  
  خوشبختانه تاکنون گزارشی در مورد عوارض شديد، مثل تنگی مجرا و فيبروز آلت در استفاده صحيح از دستگاه وجود نداشته است. بهتر است به هنگام استفاده از دستگاه بيمار از همسر خود کمک بگيرد و هر دو در استفاده از دستگاه همکاری نمايند چرا که اين همکاری باعث بهتر شدن روابط جنسی و مقبوليت آن خواهد گرديد.
  
  ديگر موارد استفاده از دستگاه واکيوم همراه :
  
  1- زود انزالی
  
  زودانزالی نوعی از ناتوانی جنسی محسوب می شود. در هنگام استفاده از دستگاه واکيوم (( همراه ))، بدليل وجود حلقه فشاری در انتهای آلت، نعوظ حتی پس از انزال باقی می ماند و تا زمانی که حلقه در قاعده آلت قرار دارد مانع از برگشت آلت تناسلی به حالت عادی می گردد. استفاده از حلقه های فشاری جهت درمان مشکلات انزال بصورت موقت ( در افرادی که تحت درمان سايکوتراپی هستند ) و در افرادی که مشکلات انزال آنها قابل درمان نيست توسط FDA آمريکا مورد تائيد قرار گرفته است. اين روش در صورت عدم تاثير روشهای ديگر برای بيمار مورد استفاده قرار می گيرد.
  
  2- ميکروپنيس ( آلت کوتاهتر از 9 سانتی متر )
  
  ميکروپنيس از موارد ديگری است که می توان از دستگاه واکيوم " همراه " استفاده کرد، دستگاه دارای محفظه های شيشه ای در اندازه های مختلف جهت افزايش در طول و قطر به صورت مجزا می باشد، در صورتيکه بيمار بطور دقيق و مرتب از دستگاه استفاده کند اين دستگاه می تواند باعث افزايش طول آلت تا حدود 7/5 سانتيمتر و افزايش آلت تا حدود 4 سانتيمتر شود، که اين موضوع در مقالات متعدد موجود در شبکه اينترنت ذکر شده است. ولی اين تاثير در همه افراد قابل مشاهده نيست و ارتباط بسيار زيادی به ميزان تمرين شخص با دستگاه دارد.
  
  " توجه : بهره گيری کامل از اين دستگاه بستگی زيادی به فراگيری روش استفاده دقيق از آن و تمرينات مکرر دارد.
  
  مزايای دستگاه واکيوم :
  
  نعوظ موثر که منجر به رابطه زناشويی موفق می گردد در بيش از 98% موارد گزارش شده که در صورت توجه به توصيه های پزشکان مجرب می تواند تا 100% موثر واقع گردد اين دستگاه مورد تاييد انجمن اورولوژی ايران، وزارت بهداشت، و درمان و آموزش پزشکی، بنياد جانبازان و مراکز دانشگاهی است و سازمان پژوهش ها و تحقيقات صنعتی اخيرا" آنرا با درجه " ابتکار " مورد تائيد قرار داده است. و در اداره ثبت اختراعات ( وابسته به سازمان ثبت احوال کشور) نيز به ثبت رسيده است.
  عمل‌ جراحي‌ براي‌ نصب‌ پروتز بادشونده‌ يا غير بادشونده‌ آلت‌ تناسلي‌
• براي‌ ناتواني‌ جنسي‌ ناشي‌ از عوامل‌ رواني‌ دارو فايده‌اي‌ ندارد.

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ ناتواني‌ جنسي‌ را داريد، خصوصاً اگر دارو مصرف‌ مي‌كنيد يا دچار يكي‌ از بيماري‌هاي‌ فهرست‌ شده‌ در قسمت‌ علل‌ هستيد به پزشک  مربوطه مراجعه کنید .

آزمايش “فرتل”، در ظرف مدتی کمتر از يک ساعت می تواند در مورد مشکلات بالقوه مرتبط با باروری، به زوج ها هشدار دهد.

پژوهشگران نمونه های اسپرم ۱۵۰ مرد را آزمايش کرده و پس از آن گفته اند که نتيجه 95 درصد آزمايشات صحيح بوده است.

دست اندرکاران اين آزمايشات می گويند که اکنون همه می توانند اين دستگاه را خريداری کنند. با استفاده از اين دستگاه می توان مدت معالجه برای بارور شدن را تا يک سال کاهش داد.

پرفسور کريس بارات، که آزمايشات مورد بحث تحت نظر او انجام گرفته می گويد در حال حاضر به بسياری از زوج ها توصيه می شود که قبل ازمتوسل شدن به معالجات پزشکی دست کم يک سال صبر کنند. ولی سن می تواند تاثير منفی بسيار قابل توجهی بر باروری داشته باشد به همين جهت داشتن هرچه زودتر اطلاعات قابل اطمينان، می تواند مزيت مهمی باشد.

برای انجام اين آزمايش، مردان، نمونه اسپرم خود را در دستگاه آزمايش کرده و در ظرف يک ساعت درخواهند يافت که آيا برای بارور کردن تخمک زن، به حد کافی اسپرم فعال دارند يا نه.

در جريان اين آزمايشات، پژوهشگران اسپرم بيش از ۳ هزار مرد را مورد آزمايش قرار دادند.

در بريتانيا از هر ۶ زوج، يک زوج برای دانستن اين که شانس بچه دار شدن آنان تا چه حد است بايد تحت آزمايش قرار گيرند.

از تحقيقات انجام گرفته چنين بر می آيد که بيش از دو ميليون مرد در بريتانيا، به علت داشتن اسپرم ضعيف، شانس کمی برای پدر شدن دارند و احتمال دارد در آينده اين مشکل جدی تر شود.

منبع همین خبر :سايت پزشكان بدون مرز