گفتار درمانی و توانبخشی     پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر

             پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر          ارائه دهنده کاملترین و جامع ترین اطلاعات توانبخشی             گفتار درمانی      کاردرمانی       فیزیو تراپی          اپتومتری        شنوایی سنجی          ارتوپدی فنی                   

                                           پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر          ارائه دهنده کاملترین و جامع ترین اطلاعات توانبخشی             گفتار درمانی      کاردرمانی       فیزیو تراپی          اپتومتری        شنوایی سنجی          ارتوپدی فنی           


                   مدیریت سایت : سیاوش عطایی  آسیب شناس گفتار و زبان         همراه   :  09121623463


            July 09, 2008

      صفحه اصلی       درباره ما       تماس با ما        نظر سنجی     تماس با شما      نحوه تبلیغات در سایت     مشاوره      لینکهای ما   

                    گفتار در مانی           کاردرمانی           فیزیو تراپی        شنوایی شناسی       بینایی سنجی         ارتوپدی فنی

 

                 

 انجمنها             مجلات علمی           دانشگاه ها و دانشکده ها            کلینیکهای تخصصی               مراکز توانبخشی                        

مراکز تشخیصی و  درمانی                تجهیزات پزشکی                     مراکز آموزشی خصوصی    

اطلاعات  پزشکان تهران                                                  اطلاعات  پزشکان کرج                

  page:  1     2      3        5     6    7    8    9     10    11    12      13     14     15   16    17   18    19    20     NEXT   ....


 

 

    برگشت به صفحه قبلی                                       برگشت به صفحه اصلی                                           صفحه بعدی

 

 

 

 

 

 

               

                                                     


 

آبله مرغان :

آبله مرغان یک بیماری عفونی ویروسی خفیف است که با بثورات جلدی خارش دار و تب خفیف خود را نشان می دهد . آبله مرغان یکی از بیماریهای شایع در دوران کودکی می باشد که عمدتا در کودکان زیر 10 سال دیده می شود . تعداد مورد آبله مرغان در اواخر زمستان و بهار بیشتر می شود . معمولا بعد از 2 تا 3 هفته که از ورود ویروس به بدن گذشت علایم زیر ایجاد می شود :

1- تب خفیف یا سردرد که چند ساعت قبل از از پیدا شدن بثورات جلدی ایجاد می شوند .

2- بثورات جلدی که بیشتر در تنه  کودکان ایجاد می شود از جوشهایی تشکیل می شود که به سرعت به تاولهای خارش دار مبدل می شود . بعد از چند روز این تاولها خشک شده و دلمه می بندند .

3- گاهی وقتها ایجاد جوشها در دهان که به زخم تبدیل می گردد باعث می شود که غذا خوردن کودک با مشکل روبرو شود .

4- در بعضی از مواقع سرفه خشک هم ایجا د می شود .

شایعترین عوارض آبله مرغان ایجاد عفونتهای ثانویه با باکتری استروپتوکوک می باشد که این باکتریها با خاراندن جوشها وارد بدن می شود . سینه پهلو و در مواردی التهاب مغز هم ممکن است در آبله مرغان دیده می شود . کودکانی که سیستم ایمنی آنها کاهش یافته است بیشتر در معرض خطر ابتلا به این عوارض می باشند . در ضمن نوزادانی که به علت ابتلا مادرشان در اواخر حاملگی به آبله مرغان به این بیماری دچار می شوند نیز احتمال بیشتری دارد که دچار عوارض خطرناک آبله مرغان شوند . ابتلا به آبله مرغان د راوایل دوران حاملگی به ندرت می تواند باعث بروز نواقصی در جنین شود .

اگر علایم سرفه - تشنج - تنفس سریع - خواب آلودگی غیر طبیعی یا عدم تعادل در هنگام راه رفتن را در کودک مبتلا به آبله مرغان مشاهده نمودید اورا نزد پزشک ببرید .

در ضمن اگر از جوشها چرک خارج می شود و یا اینکه پوست اطراف جوشها قرمز می باشد آن را به پزشک نشان دهید . اگر کودک به یک عفونت باکتریایی ثانویه دچار شده باشد پزشک برای او یک آنتی بیوتیک خوراکی مثل اریترو مایسین تجویز خواهد نمود .

خارش پوست را می توان با استفاده از مالیدن لوسیون کالامین تسکین داد . همچنین می توان با دادن آنتی هیستامین ها و نیز استفاده از وان آب گرم که در آن مقداری جوش شیرین ریخته شده است خارش کودک را کاهش داد . برای پایین آوردن تب می توان با دادن استامینوفن و مایعات زیاد این کار را انجام داد .

برای جلوگیری از بروز عفونت باید ناخن های او را کوتاه نموده واز خاراندن جوشها خودداری نمود . بیماری آبله مرغان از یک روز قبل از ظهور علایم پوستی تا زمانی که همه تاولها به دلمه تبدیل شوند مسری می باشد . در طی این مدت برای اینکه بیماری به سایرین سرایت نکند کودکتان را از آنها دور نگه دارید . معمولا 7 تا 10 روز بعد از شروع علایم آبله مرغان بطور کامل بهبود می یابد . یک با ر مبتلا شدن به این بیماری باعث می شود که فرد تا آخر عمر به این بیماری دچار نشود و به آن مصونیت بدهد اما ویروس آبله مرغان در بدن بصورت مخفی باقی مانده و ممکن است بعدها خود را به صورت زونا نشان دهد .آبـله مـرغان یکـی از آخــرین بیماری های مربوط به کودکان اسـت کـه زیاد در مقابل ویروسش ایمن سازی نمی شود.
فقط تعداد کمی از بچه ها هستند که به این بیماری مبتلا نمیـشوند، مگر اینکــه ایمن سازی و مصونیت بیشتر برقرار شـود. اگـر فـرزنــدانتان به این بیماری مبتلا شدند، کارهای بسیاری هست که میتوانید برای آسایش آنها انجام دهید.
آبله مرغان بیماری ویروسی است. بسیار واگیردار است و خیلی زود فقط چند روز پس از ابتلا پخش می شود. بچه ها با سرفه و عطسه کردن و رد و بدل اسباب بازی ها با همسالانشان باعث انتشار این بیماری می شوند. کودکی که به این بیماری دچار شده است حتی چند روز قبل از نشان دادن هرگونه علائمی ناقل این بیماری است. و هر کودکی که با او بازی کرده باشد، به احتمال خیلی زیاد این بیماری را خواهد گرفت.
آبله مرغان با سردرد، بی اشتهایی، خستگی و بی حوصلگی و تب آغاز می شود. چند روز بعد، لکه های قرمز کوچکی روی پوست به خصوص در قسمت های بالاتنه، شکم و پشت ظاهر می شود. هرچه بیماری پیشرفت می کند، این لکه ها به سمت گردن، صورت و سر پیش می روند. این لکه ها سر مشخصی دارند که آنها را شبیه به جوش می کند. این آبله های کوچک می ترکد و مایعی از آنها بیرون می آید و تا 5 روز باز تاول های جدیدی جای آن ایجاد می شود. همه ی این آبله ها 5 روز پس از ظاهر شدنشان از بین می روند ولی زخم ها تا دو هفته باقی می مانند و بعد می افتند.
دوره ی قرنطینه برای آبله مرغان از همان زمانی که متوجه بیماری شدید آغاز می شود و تا زمان از بین رفتن همه ی تاول ها ادامه می یابد. اگر متوجه شدید که کودکتان با بچه ای که مبتلا به آبله مرغان بوده است بازی کرده، مطمئن باشید که او نیز مبتلا خواهد شد، پس مراقبت های ویژه را انجام دهید. اجازه ندهید که بچه ی مبتلا به آبله مرغان در اطراف افراد بزرگسال و سالخورده رفت و آمد کند.
راه های مختلفی برای تسهیل این بیماری وجود دارد که می توانید انجام دهید. یکی از این راه ها کاهش خارش آبله ها است. دقت داشته باشید که با خاراندن این آبله ها به زخم تبدیل خواهند شد.
می توانید به فرزندتان آنتی هیستامین بدهید تا از خارش آن کم شود. ویسکوس زیلوکائین هم بی حس کننده ی موضعی است که برای دهان استفاده می شود، و اگر آبله های در نوحی دهان بود می توان از این دارو استفاده کرد. می توانید از لوسیون سنگ توتی هم برای خشک کردن آبله ها و کاهش خارش استفاده کنید.
از دادن هرگونه تب بر آسپیرین دار به کودک اجتناب کنید. اگر کودکی هرگونه علائم بیماری ویروسی را داشته باشد و به او آسپیرین داده شود، می تواند منجر به سندرم ری و حتی مرگ شود. فقط از استامینوفن برای کاهش درد و پایین آوردن تب استفاده کنید.
ويتامين A و C برای او بسیار مفید است. به کودک مقدار زیادی آبمیوه بدهید. اگر آبله ای روی بدن بچه هست که نمی افتد، به هیچ وجه خودتان اقدام به کندن آن نکنید. چون ممکن است باعث زخم شدن آن شود. خواباندن بچه در وان آب گرم، باعث خواهد شد که تاول خود به خود کنده شود .


آپاندیسیت :محوطه درون شکم

آپاندیس زائده ای کوچک و کرم مانند است که در ابتدای روده بزرگ قرار دارد این زائده هیچگونه عملکرد شناخته شده ای ندارد اما به دلیلی که هنوز معلوم نشده است گاهی اوقات دچار عفونت و التهاب می شود که به این وضعیت التهاب آپاندیس یا آپاندیسیت گفته می شود . آپاندیسیت یک علت شایع شکم درد در بچه های زیر 16 سال می باشد که نیاز به عمل جراحی و بیرون آوردن آن دارد .

علایم اصلی آن عبارتند از :

1- درد در قسمت تحتانی شکم هر گونه فشار بر روی منطقه درد حرکت کردن و یا تنفس عمیق باعث افزایش درد می شود . چنین کودکانی اغلب ترجیح می دهند که بی حرکت در یکجا دراز بکشند .

2- تهوع که می تواند همراه استفراغ باشد یا نباشد .

3- تب

4- یبوست یا اسهال

در صورت مشاهده علایم فوق کودک را به بیمارستان ببرید . در صورتی که فورا درمان نشود ممکن است پاره شده و چرک در تمام قسمتهای شکم پخش شود و منجر به عفونت و ایجاد وضعیتی بالقوه کشنده به نام پریتونیت شود .

اگر کودک دچار شکم درد شده هیچگاه به او استامینوفن یا سایر مسکن ها را ندهید زیرا در صورتی که این درد به آپاندیسیت مربوط باشد دادن این مسکن ها می تواند در تشخیص پزشک اشکال ایجاد کند . در صورت عمل جراحی بعد از 3 تا 4 روز کودک از بیمارستان مرخص می شود . اگر آپاندیس پاره شده باشد کودک نیاز به آنتی بیوتیک خواهد داشت و مدت طولانی تری در بیمارستان بستری می شود حدود 7 روز .

بعد از مرخص شدن از بیمارستان کودک می تواند رژیم غذایی معمولی خود را از سر بگیرید با اینحال از انجام ورزشها و فعالیتهای بدنی شدیدبه مدت یک ماه اجتناب کنید

 علایم آپاندیسیت بسیار متغیر هستند. در مورد هر فردی که درد شکمی تشخیص داده نشده دارد، آپاندیسیت حتماً باید مدنظر باشد. این بیماری در هر سنی میتواند رخ دهد (در مردان بیشتر از زنان)، اما در کودکان زیر 2 سال نادر است. حداکثر بروز بیماری در سنین 24-15 سالگی است.
علایم شایع
دردی که از نزدیک ناف شروع میشود و تدریجاً به قسمت تحتانی شکم در سمت راست نقل مکان میکند. درد کمکم مداوم میشود و از حالت مبهم به صورت کاملاً مشخص در میآید بطوری که مکان آن دقیقتر توسط بیمار نشان داده میشود. درد با حرکت، تنفس عمیق، سرفه، عطسه، راه رفتن، یا لمس، بدتر میشود.
تهوع و گاهی استفراغ
یبوست و ناتوانی در دفع گاز
اسهال (گاهی)
تب کم شدت، که پس از سایر علایم آغاز میگردد.
تشدید درد به هنگام لمس ناحیه تحتانی شکم در سمت راست، معمولاً در نقطهای حدود یک سوم مسیر ناف به برجستگی بالایی استخوان لگن. (توجه داشته باشید که این توصیف فقط زمانی صدق میکند که آپاندیس در جای طبیعی خود باشد. در بعضی موارد، نوک آپاندیس در جای دیگر واقع شده است، که این باعث مشکل شدن تشخیص میشود)
تورم شکم (در مراحل انتهایی)
افزایش تعداد گلبولهای سفید خون
عوارض احتمالی
پاره شدن آپاندیس، تشکیل آبسه، و پریتونیت. این عوارض در افراد مسنتر بیشتر دیده میشود.
عدم تشخیص درست، به علت کم بودن یا نامعمول بودن علایم، به خصوص در سنین خیلی پایین یا خیلی بالا
تشکیل آبسه
علل
عفونت به دلیل نامشخص، معمولاً توسط باکتریهای موجود در لوله گوارش. آپاندیس ممکن است توسط محتویات در حال عبور در لوله گوارشی یا یک رشته بافتی غیرطبیعی که از بیرون به آن فشار وارد میآورد، مسدود شود. زمانی که آپاندیس عفونی میشود، متورم و ملتهب گشته و از چرک پر میشود. آلودگی با کرمهای حلقوی، یا عفونت ویروسی دستگاه گوارش، عوامل تشدید کننده بیماری هستند.
درمان
معمولاً با جراحی قابل درمان است. اگر درمان نشود، پاره شدن آپاندیس مرگبار خواهد بود.
امکان دارد آزمایش خون (افزایش تعداد گلبولهای سفید خون) و آزمایش ادرار (برای رد عفونت ادراری) انجام شوند. عفونت ادراری ممکن است علایمی شبیه آپاندیسیت داشته باشد.
زمانی که تشخیص هنوز قطعی نیست، هر دو ساعت درجه حرارت بدن را با دماسنج مقعدی اندازهگیری و ثبت نمایید.
جراحی برای برداشتن آپاندیس (آپاندکتومی). از آنجایی که تشخیص آپاندیسیت مشکل است، اغلب تا زمانی که تشخیص قطعی داده نشود، دست به جراحی زده نمیشود.
اگر آبسه تشکیل شود، امکان دارد جراحی به تعویق افتد تا زمانی که آبسه تخلیه شود و فرصت برای التیام آن باشد.
هرگز از داروی مسهل، تنقیه، یا داروی ضددرد استفاده نکنید.
داروهای مسهل میتوانند باعث پارگی آپاندیس شوند، و داروهای تخفیف دهنده درد یا تب نیز باعث مشکلتر شدن تشخیص میشوند.
داروهای ضددرد پس از جراحی تجویز میشوند.
اگر عفونت وجود داشته باشد آنتی بیوتیک نیز تجویز میشود.
امکان دارد نرمکنندههای مدفوع برای جلوگیری از یبوست توصیه شوند.
تا وقت عمل در تخت یا صندلی استراحت کنید. پس از عمل، تدریجاً فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های عادی خود را از سر گیرید.
تا زمانی که آپاندیسیت تشخیص داده نشده است از خوردن و آشامیدن بپرهیزید. وقتی که معده خالی باشد، بیهوشی برای عمل جراحی بسیار بیخطرتر خواهد بود. اگر خیلی تشنه هستید، دهان خود را با آب بشویید.
پس از عمل، ابتدا رژیم مایعات و به تدریج رژیم جامدات آغاز میشود.
اگر یکی از موارد تب مساوی یا بیش از 9/38 درجه سانتیگراد، استفراغ مداوم، افزایش درد شکمی، غش، وجود خون در مدفوع یا محتویات استفراغ شده و منگی یا سردرد قبل یا پس از جراحی رخ دهد، حتما به پزشک مراجعه نمایید
 


آسم :آسم و ریه

بیماری شایع ومزمن ریوی در دوران کودکی است . آسم بیماری ناراحت کننده ای است که حملات تنگی نفس و خس حس سینه گاهی وقتها باعث بروز مشکلاتی برای کودک می شود . در سالهای اخیر این بیماری شیوع بیشتری یافته است . بیشتر کودکانی که به آسم مبتلا شده اند اولین حمله آسم خود را تا سن 4 یا 5 سالگی تجربه کرده اند . آسمی که درمان نشود ممکن است باعث کند شد ن رشد کودک شود و مرگبار باشد .

علت ایجاد بیماری آسم هنوز به درستی معلوم نیست بعضی از بیماریهای آلرژیک مثل حساسیت فصلی و اگزمای آتوپیک هم به آسم مبتلا هستند .

همچنین سابقه فامیلی هم در این بیماری موثر است . حملات آسم ممکن است مبتلا شدن به یک عفونت ویروسی و یا مواجهه با مواد حساسیت زا مثل گردو غبار خانه و یا خوردن یک غذای خاص آغاز شود . انجام فعالیتهای ورزشی مخصوصا در هوای سرد ممکن است باعث بروز حملات آسم شود . نگرانی و اضطراب نیز می تواند باعث شروع و یا بدتر شدن حملات آسم شود .

علایم بیماری بعلت تنگ شدن مجاری هوایی در ریه ها بر اثر التهاب و تورم دیواره آنها انقباض عضلات داخلی دیواره و افزایش ترشح خلط ایجاد شود .

در بچه های کوچک اولین علامت آسم اغلب سرفه های عود کننده می باشد که بخصوص در هنگام سرما خوردگی ها و یا بعد از فعالیتهای بدنی ایجاد می شود . گاهی اوقات اولین علامت اسم سرفه ای است که فقط شبها ایجاد می شود .

 سایر علایم آسم که شبیه بیماری برونشیت می باشد عبارتند از :

1- خس خس سینه

2- تنگی نفس

3- احساس فشار و تنگی در سینه

در حین حملات شدید آسم علایم زیر ممکن است رخ دهد »

4- تنفس مشکل دار و صدادار

5- مشکل بودن صحبت کردن

6- خواب آلودگی

7- بد خواب شدن

8- کبود شدن لبها و زبان

9- امتناع از خوردن غذا و نوشیدن مایعات

در صورت مشاهده علایم فوق کودک را به نزد پزشک ببرید . اگر آسم کودک خفیف باشد یک داروی گشاد کننده برونش تجویز می شود . این داروها بصورت اسپری بوده و کودک در مواقع حملات آنها را استنشاق می کند . اگر آسم شدیدتر باشد ممکن است از سایر داروها مثل کورتون یا کروموگلیکات سدیم نیز تجویز نماید . حداقل نیمی از کودکانی که تاسن 5 سالگی دچار آسم شده اند تا  رسیدن به سن بزرگسالی بطور کامل حملات آسم آنها متوقف شده و بهبود می یابند . اگر کودک از سن 14 سالگی هنوز دچار آسم باشد احتمال زیادی وجود دارد که این بیماری تا بزرگسالی در او باقی بماند .

التهاب و اسپاسم ناشی از آن در مجاری هوایی ( نایژه ها و نایژک ها)، و به دنبال آن ورم مجاری هوایی و غلیظ شدن ترشحات ریه (خلط). این امر باعث کاهش یا بسته شدن راه عبور هوا به ریه ها میشود.

 عواملی که میتوانند این تغییرات را ایجاد کنند عبارتند از:
مواد آلرژیزا مثل گرده گیاهان، گرد و غبار، شوره بدن حیوانات، کپکها یا بعضی از غذاها
عفونتهای ریوی مثل برونشیت
مواد آلاینده موجود در هوا، مثل دود و بوهای مختلف
قرار گرفتن در معرض موادشیمیایی یا سایر مواد، در قالب مواجهه شغلی
عوامل افزایش دهنده خطر
وجود سایر بیماریهای آلرژیک، مثل اگزما یا تب یونجه
سابقه خانوادگی آسم یا آلرژیهای دیگر
قرار گرفتن در معرض آلایندههای خطر
سیگار کشیدن
مصرف بعضی از داروها مثل آسپیرین
استرس های مختلف (عفونتهای ویروسی، ورزش، ناراحتی عاطفی، بوهای زیانبار، و دود تنباکو )

پیشگیری
از مواد آلرژیزای شناخته شده و آلاینده های هوا دوری کنید.
داروهایی که به منظور پیشگیری از بروز حملات آسم تجویز میشوند را به طور منظم مصرف کنید؛ توجه داشته باشید که حتی اگر احساس میکنید مشکلی ندارید، مصرف داروها را قطع نکنید.
از مصرف آسپیرین خودداری کنید.
به دنبال عوامل آغازکننده حمله آسم بگردید و از آنها دوری کنید.
نرمشهای آسوده سازی و شلکننده عضلات، و نیز حرکات کمککننده به تخلیه ترشحات تنفسی را انجام دهید.
درمان
اقدامات تشخیصی ممکن است عبارت باشند از آزمایش خون؛
بررسیهای مربوط به کار ریه؛ و بررسیهای مربوط به آلرژی که معمولاً به کمک آزمونهای پوستی انجام میگیرند.
مراقبت اورژانس و بستری کردن در موارد حملات شدید آسم
روان درمانی یا مشاوره، در صورتی که آسم با استرس ارتباط داشته باشد.
حتیالمقدور مواد آلرژیزا و آزاردهنده را از خانه و محل کار حذف کنید. درمان برای حساسیت زدایی از بعضی مواد آلرژیزای خاص
داروهایی را که به طور منظم استفاده میکنید همیشه به همراه داشته باشید.
به هنگام حملات بنشینید.
در زمانهایی از سال که مواد آلرژیزا در محیط فراوان هستند در منزل بمانید.
داروها
اکسپکتورانت برای رقیق کردن خلط
گشادکننده نایژه برای بازکردن مجاری هوایی
داروی کورتیزونی داخل رگی (تنها برای موارد اورژانس) برای کم کردن واکنش آلرژی بدن
استنشاق داروی کورتیزونی با دستگاه ریزقطره ساز. این شکل از مصرف داروهای کورتیزونی عوارض جانبی کمتری نسبت به نوع خوراکی دارد.
آنتی هیستامین (کرومولین سدیم یا ندوکرومیل) به صورت استنشاقی با دستگاه ریزه قطرهساز. این نوع دارو جهت پیشگیری به کار میرود.


آنسفالیت :آنسفالیت

به التهاب مغز اصطلاحا آنسفالیت گفته می شود . که یک بیماری نادر می باشد که بر اثر هر نوع عفونت ویروسی می تواند ایجاد شود به دلایل ناشناخته ویروس از طریق جریان خون خود را به مغز می رساند . شدت آنسفالیت می تواند بسیا ر متفاوت باشد و از انواع خفیف آن که هیچ مشکلی ایجاد نیم کنند تا انواع شدید آن که می توانند کشنده باشند فرق می کند .

در نوزادان ویروس هرپس سیمپلکس که باعث بیماری تبخال می شود شایعترین علت ایجاد  آنسفالیت می باشد به ندرت آنسفالیت می تواند در بیماریهای سرخک - سرخجه و آبله مرغان دیده شود . در موارد خیلی خیلی نادری ویروسهای زنده ای که در بعضی از واکسن ها وجود دارد می تواند باعث بروز آنسفالیت شوند .

در این بیماری خفیف علایم ممکن است به سختی تشخیص داده شود برای مثال آنسفالیتی که در آبله مرغان ایجاد می شود فقط کمی باعث عدم تعادل در راه رفتن کودک به مدت چند روز می شود . در انواع شدیدتر آنسفالیت مهمترین علامت خواب آلودگی غیر طبیعی می باشد که به تدریج بدتر می شود و ممکن است منجر به کما شود .

  علائم آنسفالیت بطور کلی عبارتند از :

▪ گاهی‌ بدون‌ علامت‌
▪ تب‌
▪ احساس‌ ناخوشی‌ موارد شدید
▪ استفراغ‌
▪ تورم‌ یا بیرون‌ زدن‌ ملاج‌ شیرخواران‌
▪ سردرد
▪ سفتی‌ گردن‌
▪ هم‌اندازه‌ نبودن‌ مردمك‌ها
▪ از دست‌ دادن‌ هوشیاری‌
▪ تغییرات‌ شخصیتی‌
▪ تشنج‌
▪ ضعف‌ یا فلج‌ گاهگاهی‌ دست‌ یا پا
▪ دو تا دیدن‌ اشیاء
▪ اختلال‌ در صحبت‌ كردن‌
▪ از دست‌ دادن‌ شنوایی‌
▪ خواب‌آلودگی‌ كه‌ به‌ سمت‌ اغما پیشرفت‌ می‌كند.
● علل‌
▪ ویروس‌هایی‌ كه‌ باعث‌ بیماری‌های‌ دیگر می‌شوند مثل‌ فلج‌ اطفال‌؛ تب‌ خال‌؛ سرخك‌؛ اوریون‌؛ آبله‌مرغان‌؛ منونوكلئوز عفونی‌؛ هپاتیت‌ عفونی‌؛ سرخجه‌؛ آبله‌؛ ویروس‌ كوكساكی‌ و بیماری‌های‌ اكوویروسی‌
▪ ویروس‌هایی‌ كه‌ ناقل‌ آنها پشه‌ها یا سایر حشرات‌ هستند.
▪ مسمومیت‌ با سرب‌
▪ واكنش‌ نسبت‌ به‌ واكسن‌
▪ سرطان‌ خون‌
● عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
▪ نوزادان‌ و شیرخواران‌
▪ سن‌ بالای‌ ۶۰ سال‌
▪ وجود بیماری‌ كه‌ مقاومت‌ بدن‌ را كم‌ كرده‌ باشد.
▪ محیط‌ زندگی‌ شلوغ‌ یا غیر بهداشتی‌
▪ آلودگی‌ با ویروس‌ ایدز
● پیشگیری‌
از تماس‌ با هر بیماری‌ كه‌ آنسفالیت‌ دارد خودداری‌ كنید.
در صورت‌ وجود هر گونه‌ عفونتی‌ در بدن‌ به‌ پزشك‌ مراجعه‌ كنید، خصوصاً عفونت‌های‌ ویروسی‌ كه‌ در قسمت‌ علل‌ ذكر شدند. باید تلاش‌ شود تا از گسترش‌ عفونت‌ جلوگیری‌ شود.
اگر در نواحی‌ پرخطر به‌ سر می‌برید، از مواد دافع‌ حشرات‌ و توری‌ جهت‌ جلوگیری‌ از گزش‌ حشره‌ استفاده‌ كنید.
● عواقب‌ مورد انتظار
آنسفالیت‌ ویروسی‌ خفیف‌ یك‌ بیماری‌ شایع‌ است‌ و امكان‌ دارد اصلاً جلب‌ توجه‌ نكند. در مواردی‌ كه‌ آنسفالیت‌ شدید باشد معمولاً بیمار باید بستری‌ شود.
عوارض‌ و موارد فوت‌ ناشی‌ از آنسفالیت‌ بیشتر در شیرخواران‌ و پیرمردان‌ دیده‌ می‌شود. بیمارانی‌ كه‌ به‌ سایر گروه‌های‌ سنی‌ تعلق‌ دارند معمولاً به‌ طور كامل‌ بهبود می‌یابند. انتظار می‌رود بهبودی‌ در عرض‌ ۳-۲ هفته‌ حاصل‌ می‌شود، مگر در موارد شدید
● عوارض‌ احتمالی‌
درصد بسیار كمی‌ از بیماران‌ دچار آسیب‌ دایمی‌ مغز می‌شوند كه‌ عملكرد ذهنی‌ یا عضلانی‌ بیمار را مختل‌ می‌كند.
● درمان‌
▪ اقدامات‌ تشخیصی‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زیر باشند: بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ خون‌ و مایع‌ نخاع‌، عكس‌برداری‌ از جمجمه‌ با اشعه‌ ایكس‌ و نواز مغز
▪ درمان‌ مشتمل‌ است‌ بر داروهای‌ متناسب‌ و بر مبنای‌ تشخیص‌، و نیز مراقبت‌های‌ حمایتی‌
امكان‌ دارد نیاز به‌ بستری‌ كردن‌ بیمار در بخش‌ مراقبت‌های‌ ویژه‌ (آی‌سی‌یو) وجود داشته‌ باشد.
بیمار باید از نظر مشكلات‌ تنفسی‌ یا گروه‌ خون‌ نیز تحت‌ درمان‌ قرار گیرد.
● داروها
▪ استامینوفن‌ برای‌ سردرد یا تب‌
▪ امكان‌ دارد داروهای‌ ضد ویروسی‌ مثل‌ آسیلكوویر یا آمانتادین‌ تجویز شوند
▪ داروهای‌ ضد تشنج‌
▪ ندرتاً داروهای‌ كورت