گفتار درمانی و توانبخشی     پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر

             پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر          ارائه دهنده کاملترین و جامع ترین اطلاعات توانبخشی             گفتار درمانی      کاردرمانی       فیزیو تراپی          اپتومتری        شنوایی سنجی          ارتوپدی فنی                   

                                           پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر          ارائه دهنده کاملترین و جامع ترین اطلاعات توانبخشی             گفتار درمانی      کاردرمانی       فیزیو تراپی          اپتومتری        شنوایی سنجی          ارتوپدی فنی           

   صفحه اصلی       درباره ما       تماس با ما        نظر سنجی     تماس با شما      نحوه تبلیغات در سایت     مشاوره      لینکهای ما   

                    گفتار در مانی           کاردرمانی           فیزیو تراپی        شنوایی شناسی       بینایی سنجی         ارتوپدی فنی

 انجمنها             مجلات علمی           دانشگاه ها و دانشکده ها            کلینیکهای تخصصی               مراکز توانبخشی                        

مراکز تشخیصی و  درمانی                تجهیزات پزشکی                     مراکز آموزشی خصوصی    

اطلاعات  پزشکان تهران                                                  اطلاعات  پزشکان کرج                

  page:  1     2      3      4    5     6    7    8    9     10    11    12      13     14     15   16    17   18    19    20     NEXT   ....

عادات دهاني

عادات دهاني به دسته‌اي از رفتارهاي ارادي کودک گفته مي ‌شود که در صورت تداوم، باعث ايجاد ناهنجاري‌هاي دهاني و دنداني (ارتودنتيک) در سنين بالاتر خواهد شد. يکي از شايع‌ترين اين عادات، عادت دهاني مکيدن انگشت شست (مکيدن غير تغذيه‌اي) مي ‌باشد .

دليل به وجود آمدن اين عادت هنوز به خوبي روشن نيست، ولي دو فرضيه در اين زمينه وجود دارد:

فرضيه ي اول که به نام تئوري PSYCHOANALYTIC شهرت دارد، بيان‌ گر اين مطلب است که کودکاني که بالاتر از 3 سالگي به چنين عادتي ادامه مي ‌دهند، داراي بعضي اختلالات رواني زمينه‌اي مي ‌باشند.

فرضيه ي دوم يا تئوري LEARNING بر اين نکته تأکيد دارد که مکيدن غير تغذيه‌اي، يک عادت آموخته شده مي ‌باشد و صرفاً نمي ‌توان آن را جزو اختلالات رواني کودک تلقي کرد. آن چه مسلم است، اين است که کودک با انجام اين عادات به آرامش مي ‌رسد.

تغييرات و ناهنجاري‌هاي دنداني که متعاقب مکيدن انگشت به وجود مي‌ آيد، بسيار متنوع بوده و بستگي به شدت، طول مدت و تکرار عادت دارد.

منظور از شدت همان نيرويي است که کودک هنگام مکيدن انگشت بر دندان‌هاي قدامي (پيشين) خود وارد مي ‌کند. هرچه اين نيرو بيشتر باشد، شدت ناهنجاري ثانويه بيشتر خواهد بود.

طول مدت هم بيان ‌گر مدت زمان وجود عادت مي ‌باشد و منظور از تکرار، تعداد دفعات انجام عمل مکيدن انگشت در روز مي ‌باشد.

تعدادي از ناهنجاري‌هاي شايع متعاقب مکيدن طولاني مدت انگشت در کودکان عبارتند از:

1- ANTERIOR OPEN BITE: در اين حالت، هنگامي که کودک دهان خود را بسته و دندان‌ها را به هم مي ‌فشارد، دندان‌هاي جلو به يکديگر نمي ‌رسند و از يکديگر فاصله دارند.

2- تنگي قوس فک بالا: در اين حالت قوس فک بالا تنگ مي ‌شود، يعني رديف دندان‌هاي سمت راست و چپ فک بالا به يکديگر نزديک مي ‌شوند که معمولاً همراه با اختلال تکلم و جويدن مي ‌باشد.

3- افزايش فاصله ي افقي بين دندان‌هاي پيشين فک بالا و پايين: که اصطلاحاً به آن ناهنجاريCLASS II گفته مي‌شود.

درمان در اين کودکان بايد با استراتژي خاصي صورت گيرد:

 به کودک بايد فرصت داد که عادتش را پيش از رويش دندان‌هاي دايمي متوقف کند. درمان اغلب بين سنين 6-4 سالگي انجام مي‌ شود و تا کنون سه روش مختلف جهت درمان اين عادت پيشنهاد شده است. انتخاب هر کدام از اين روش‌هاي درماني، بستگي به تمايل خود کودک براي متوقف ساختن عادتش دارد. اين روش ها شامل موراد زير است:

1- يادآوري: اين روش درمان براي کودکاني که همکاري لازم را دارند و خودشان تمايل به ترک عادت مذکور را دارند، مناسب است. در اين روش مي ‌توان يک نوار چسب ضد آب روي انگشت شست کودک چسباند تا به کودک ياد‌آوري کند که انگشت خود را داخل دهان نبرد.

اين نوار چسب بايد تا زماني که عادت به طور کامل از بين نرفته است، روي انگشت کودک باقي بماند و يا مي ‌توان با ماليدن محلول‌ها يا کرم‌هاي بد طعم بر روي انگشت کودک از اين عادت جلوگيري کرد. البته بايد مراقب بود که اين مورد، از نظر کودک به عنوان يک تنبيه تلقي نشود، زيرا در اين صورت کودک اقدام به مقابله کرده و درمان، نتيجه‌اي در برنخواهد داشت.

2- پاداش: در اين روش، بين کودک و والدين با دندان ‌پزشک، قراردادي بسته مي ‌شود. قرارداد به اين صورت است که به کودک گفته مي ‌شود اگر براي مدتي اين عادت را تکرار کند، در پايان مدت تعيين شده جايزه دريافت مي ‌کند. ارزش بهاي جايزه اهميتي ندارد، ولي بايد حتماً مورد علاقه ي کودک بوده و او را تحريک کند. اين درمان به طور مداوم تکرار مي‌ شود و هر بار که کودک قرارداد مربوطه را رعايت کرد، جايزه دريافت مي‌ کند. بايد در نظر داشت که در حين همکاري کودک جهت ترک عادت، او را به طور کلامي نيز مورد تشويق قرار داد.

3- استفاده از وسايل ترک عادت: اگر عادت کودک پس از دريافت پاداش هنوز برطرف نشده است ولي خود کودک حقيقتا تمايل به ترک عادت دارد، مي ‌توان از روش کاربرد وسايل ضد عادت استفاده کرد.

در اين روش وسيله‌اي در دهان کودک قرار داده مي ‌شود که به‌ طور فيزيکي ادامه ي عادت را براي وي مشکل مي‌سازد. در اين روش، دندان پزشک حتماً بايد کودک و والدينش را توجيه کند که اين وسيله جنبه ي تنبيهي ندارد و صرفاً به عنوان يادآور مي‌ باشد.

از وسايل ترک عادت مي‌توان به PALATAL CRIB, QUAD HELIX اشاره کرد. مارپيچ‌هاي اين وسايل به کودک يادآوري مي ‌کند انگشتش را در دهانش نگذارد. اين وسايل معمولاً به مدت 6 ماه بايد در داخل دهان کودک قرار گيرد. در اوايل کار، تحمل وسيله در داخل دهان براي کودک مشکل است، ولي حداکثر بعد از 2هفته، کودک به آن عادت مي ‌کند.

نکته ي حايز اهميت اين است که به علت ‌گير کردن غذا و مواد قندي چسبناک به سيم‌هاي به کار رفته در اين وسايل، بهداشت دهان و دندان در طول مدت استفاده از اين وسيله، بايد به طور جدي توسط کودک و والدين او رعايت شود.