گفتار درمانی و توانبخشی پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر
هوميوپاتي
بقراط پدر علم پزشکي براي اولين بار اين مطلب را بيان داشت که براي درمان يک
بيمار ي دو راه وجود دارد . يکي درمان به وسيله عامل ضد بيماري و ديگري بوسيله عامل
مشابه آن . هوميوپاتي به عنوان درمان مشابه با مشابه شناخته مي شود . بالغ بر سه
هزار دارو در هوميوپاتي وجود داشته که اين داروها با منشا طبيعي (60% گياهي و 40%
جانوري و معدني ) به صورت رقيق شده و توان دار مي باشند . بنيان گذار هوميوپاتي
کلاسيک دکتر ساموئل هانمن معتقد است هوميوپاتي تماميت فرد را درمان مي کند نه يک
عارضه خاص را . در روش هوميوپاتي ابتدا شرح حال کامل بيمار شامل ناراحتي هاي جسمي
در گذشته و حال وخصوصيا ت اخلاقي و رواني وي مورد بررسي قرا رگرفته و متناسب با آن
داروي مناسب تجويز مي گردد. .بعد از تجويز دارو دو هفته تا يک ماه بعد بيمار مجددا
ويزيت مي گرددو اثرات دارو روي فرد مورد بررسي قرار گرفته و ممکن است که داروي جديد
تجويز گردد. درمان ممکن است طولاني بوده و چندين ماه يا بيشتر طول بکشد . اين نکته
قابل توجه است که داروها در روزها يا هفته هاي اول در مان ممکن است بر شدت بيماري
بيفزايد که اين امر نشانه عملکرد دارو و روند بهبودي بوده و به تدريج شروع به کاهش
و سپس منجر به بهبودي کامل بيمار مي شود . (FDA ) آمريکا و کشورهاي اروپايي
هوميوپاتي و کليه داروهاي آنرا به رسميت شناخته اند . در حال حاضر 400 مليون نفر در
جهان از هوميوپاتي استفاده مي کنند . در انگلستان 45% پزشکان متخصص پزشکي کلاسيک
بيماراني را که بوسيله طب غربي در مان نشده اند به پزشکان هوميوپات معرفي مي کنند .
همچنين در اروپا بالغ بر 20 هزار پزشک هوميوپات وجود دارد . هوميوپاتي تقريبا براي
تمام بيماريها بخصوص بيماريهاي مزمن و بيماريهاي مرتبط با ذهن و روان کاربرد دارد و
در بسياري از موارد اولويت آن بر ساير روشها ي درماني کاملا محسوس است .
نگاه كلنگر: طبق این دیدگاه بیماری به هیچ وجه یك امر
موضعی نیست و مربوط به تمامیت وجود فرد است.
یعنی برای مثال اگر فردی دچار زخم معده شده باشد، مشكل تنها مربوط به معده او نیست
بلكه تمام وجود وی (ذهن و جسم) مختل شده است كه یكی از علائم آن اختلال زخم معده
است. با توجه به دیدگاه كلنگرانه، برای تشخیص دارو باید تمامیت فرد و علائم مختلف
جسمی و ذهنی وی بررسی شود و سپس دارویی كه كلیت علائم وی را پوشش میدهد تجویز
گردد.یعنی مثلا یبوست وسردرد وافسردگی به عنوان یك اختلال كلی در نظر گرفته شده
وبرای همه این علائم یك دارو تجویز میشود. در حقیقت آنچه كه باعث بروز علائم بیماری
است، اختلال در نیرویی است كه تمام وجود فرد را هدایت و كنترل میكند و باعث
یكپارچگی اعضاء مختلف میشود و با تصحیح اختلال آن تمام علائم بیماری از بین
میروند. بنابراین در هومیوپاتی «تخصص» مفهومی ندارد و یك هومیوپات حاذق قادر است
انواع و اقسام بیماریهای ذهنی و جسمی را درمان نماید، چرا كه او قادر به تصحیح
اختلال نیروی حیاتی یعنی سرچشمه علائم بیماری گوناگون است.
قانون مشابهت: طبق قانون مشابهت، هر آنچه كه بتواند در انسان سالم مشكلی ایجاد كند،
میتواند همان مشكل را در یك فرد بیمار درمان كند. برای مثال اگر دارویی در افراد
سالم حالت اضطراب ایجاد كند، افراد مضطرب را میتواند درمان كند. این قانون كه در
نگاه اول بسیار عجیب به نظر میرسد پایه تجویز دارو در هومیوپاتی است و تجربه و
مطالعات متعدد و گسترده نشان داده است كه با استفاده از این قانون میتوان
بیماریهای مختلف جسمی، روانی و ذهنی را به خوبی درمان نمود. لغت «هومیوپاتی» نیز
به معنای «مشابه بیماری» است كه با توجه به قانون مشابهت انتخاب شده است.
قانون فردگرایی: در همیوپاتی آنچه درمان میشود نام بیماری نیست بلكه وضعیت
بیمارگونه بیمار است. یعنی اهمیتی ندارد كه نام بیماری چیست. به همین دلیل یك
هومیوپات به صرف دانستن نام بیماری (مثلاً سرماخوردگی) نمیتواند داروی آن را پیدا
كند. در هر مورد بیماری پزشك هومیوپات باید كلیت علائم بیمار را در نظر بگیرد و
داروی مناسب با آن را تجویز كند. به این ترتیب چند بیمار با مشكل سرماخوردگی ممكن
است چند داروی متفاوت دریافت كنند و بالعكس برای چند نفر با مشكلات مختلف یك دارو
تجویز شود. در حقیقت در هومیوپاتی با هر بیمار به عنوان یك مورد جدید و متفاوت از
تمام موارد دیگر برخورد میشود.
قانون توانمندسازی: داروهای هومیوپاتی باید بتوانند روی نیروی حیاتی اثر وسیعی
بگذارند. كه این امر با رقیق كردنها و تكان دادنهای متوالی ماده اولیه میسر است.
فرایند توانمندسازی (پرووینگ)در پایین توضیح داده شده است.
قانون حداقل مقدار و تكرار دارو: اگر داروی هومیوپاتی صحیح تشخیص داده شود، با
حداقل مقدار و تكرار میتواند اثرات عمیقی بر نیروی حیاتی داشته باشد. بنابراین در
هومیوپاتی ممكن است كه تنها یك بار مصرف دارو شخص را برای چند ماه از هرگونه دارویی
بینیاز كند و سلامت وی را مداوماً افزایش دهد.
همیوپاتی بیماریها را درمان میكند، یا تنها نقش
كنترلكننده دارد؟
چنانكه گفته شد در هومیوپاتی اختلال نیروی حیاتی
تصحیح میشود و بدین ترتیب بیماری به طور كلی «درمان» میشود. این امر بخصوص در
بیماریهای مزمن كاملاً مشهود است و در این موارد، بیمار پس از طی دوره درمان بطور
كلی از مشكل خود رهایی مییابد.
آیا همیوپاتی یك روش علمی است؟
هومیوپاتی یك روش كاملاً علمی و مبتنی بر اصول روشن
است كه بر اساس تجربه، مشاهدات، و آزمایشهای بسیار دقیق و تكرارپذیر بدست آمده
است.Double blind clinical trials) علمی بودن این روش چنان است كه تا به امروز اكثر
كتابهایی كه توسط هومیوپاتهای برجسته از 200 سال پیش تا كنون نوشته شده هنوز مورد
مراجعه و استناد هستند و این خود گواهی بر استحكام كمنظیر مبانی و روشهای این علم
است. در حقیقت با پیشرفت هومیوپاتی، معمولاً به آن اضافه شده اما چیزی كم نشده است.
آیا همیوپاتی همان طب گیاهی است؟
خیر. در طب هومیوپاتی از مواد گوناگونی از جمله
گیاهان، مواد معدنی، و مواد حیوانی استفاده میشود و علاوه بر این، اصول این طب با
طب گیاهی متفاوت است.
داروهای همیوپاتی چگونه و از چه تهیه میشود؟
در حال حاضر در فارماكوپه هومیوپاتی بیش از 3000 دارو درج شده است كه از منابع
مختلف گیاهی، معدنی، جانوری، و غیره تهیه میشوند. این داروها معمولاً به صورت خام
(مادی) به كار نمیروند بلكه توانمند میشوند. توانمندسازی داروها به این شكل انجام
میشود كه ماده اولیه در مقداری آب حل میشود و شدیداً تكان داده میشود (تكانهای
ضربهای). سپس مقداری از این محلول در ظرف دیگری ریخته شده و پس از افزودن آب
دوباره تكان داده میشود. بدین ترتیب رقیق كردنها و تكان دادنها متوالیاً ادامه
پیدا میكند. این فرایند اگرچه مقدار ماده موجود در دارو را به صفر نزدیك میكند
اما اثر شفابخش آن را افزایش میدهد، بطوری كه هرچقدر این عمل بیشتر تكرار شود
محلول نهایی اثر دارویی قویتری خواهد داشت! این فرایند توانمندسازی خوانده میشود.
داروهای همیوپاتی چگونه اثر میكنند؟
این داروها به طور مستقیم روی نیروی حیاتی كه
كنترلكننده تمام فعالیتهای ذهنی و جسمی است اثر میگذارد. از آنجا كه اختلال در
نیروی حیاتی باعث بروز انواع مشكلات و علائم بیماری است، تصحیح اختلال آن میتواند
منجر به از بین رفتن كلیه نشانههای بیماری گردد. در هر حال تأثیر عمیق داروهای
هومیوپاتی در درمان انواع بیماریهای حاد و مزمن كاملاً طی مطالعات آماری متعدد و
تجارب كلینیكی ثابت شده است و روشن است كه اثر آن هیچ ارتباطی به تلقین ندارد. جالب
است كه امروزه داروهای هومیوپاتی حتی در دامپزشكی و كشاورزی مورد استفاده قرار
گرفته است.
آیا همیوپاتی میتواند همه بیماریها را درمان كند؟
چنانكه گفتیم اگر بیماری ناشی از اختلال نیروی حیاتی
باشد، با هومیوپاتی قابل درمان است. اما برخی بیماریها منشأ فیزیكی دارند (صدمات
ناشی از تصادفات، شكستگیها، كمردرد ناشی از نشستن نادرست، مشكلات ناشی از تغذیه
نادرست، و غیره) كه در این موارد مداخلات جراحی، شكستهبندی، تغییر روش زندگی، و
غیره میتواند مفید واقع شود. همچنین در مواردی كه نیروی حیاتی بیمار بسیار ضعیف
شده باشد (مانند سرطانهای پیشرفته) احتمال درمان چندان زیاد نخواهد بود.
آیا همیوپاتی فقط برای درمان بیماریهای مزمن مفید است؟
بطور كلی هومیوپاتی هم در درمان بیماریهای مزمن و هم درمان بیماریهای حاد بسیار
مؤثر است.
آیا استفاده از درمان همیوپاتی مستلزم صرف هزینه
زیادی است؟
از آنجا كه داروهای این پزشكی فوقالعاده ارزان هستند
(چند یا چندده تومان برای هر بیمار)، هزینه اصلی درمان را حقالزحمه پزشك تشكیل
میدهد. بنابراین هومیوپاتی از نظر اقتصادی میتواند بسیار به صرفه باشد.
آیا همیوپاتی با ابزارهای نوین پزشكی و دستاوردهای
فناوری در تضاد است؟
باید توجه داشت كه استفاده از هومیوپاتی به هیچ وجه
نفی كننده مراقبتهای درمانی نیست و بنابراین استفاده از امكانات بیمارستانی و
نظایر آن در صورت لزوم ضروری است. همچنین در امر تشخیص، استفاده از ابزارهای تشخیصی
مانند تصویربرداری، آزمایش خون و غیره در صورت نیاز میتواند مورد استفاده قرار
گیرد.
آیا این روش در كشورهای مختلف استفاده میشود؟
در كشورهای زیادی از جمله انگلستان، آلمان، فرانسه،
امریكا، و هندوستان، دانشگاهها و بیمارستانهای زیادی مختص هومیوپاتی وجود دارد و
چند صد میلیون نفر در كل جهان از این روش استفاده میكنند. طبق آمار، نزدیك چهل
درصد مردم فرانسه از داروهای هومیوپاتی استفاده میكنند. خانواده سلطنتی انگلستان
از شش نسل پیش منحصراً از هومیوپاتی استفاده كردهاند و افراد سرشناس زیادی در كل
جهان از این شیوه استفاده میكنند.
آیا همیوپاتی در ایران جایگاه قانونی دارد؟
در آبان ماه سال 1374 در شورای عالی ارزشیابی وزارت
بهداشت، درمان و آموزش پزشكی، هومیوپاتی به عنوان یك رشته علمی شناخته شده است.
همچنین طبق مصوبه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی در دی ماه 1376 و اعلام این
وزارتخانه در بهمنماه همان سال كلیه پزشكانی كه دوره دوساله هومیوپاتی را در یك
مركز معتبر گذرانده باشند، میتوانند از عنوان پزشك هومیوپات استفاده نمایند. البته
طبق قوانین ایران، تنها پزشكان حق ارائه خدمات درمانی را دارند (هومیوپاتی یا غیر
آن) و هیچ شخص غیرپزشك حق طبابت ندارد. در حال حاضر انجمن هومیوپاتی ایران با حدود
300 عضو رسماً مشغول فعالیت است.
آیا در حال حاضر مجوز قانونی برای وارد كردن داروهای همیوپاتی به ایران وجود دارد؟
در كمیته سیاستگذاری ورود و توزیع داروهای هومیوپاتی كه در تابستان سال هشتاد و سه
در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی تشكیل شد، مقرر شده است كه شركتهای داروسازی
میتوانند مانند سایر داروهای پزشكی پس از اخذ مجوز لازم از وزارت متبوع داروهای
هومیوپاتی را وارد نمایند.
منبع:www.rs272.com
طبيعي درماني(Naturopathy) چيست؟
طبيعيدرماني يك سيستم درماني متمايز از طب رايج است و بر مبناي اعتقاد به قدرت
شفابخشي دروني بخصوص توانايي ذاتي بدن براي مبارزه با بيماريها، و شفاي خود
ميباشد. پزشكان طبيعيدرماني ( كه معمولاً طبيعيدرمانگر يا N.D.s ناميده
ميشوند)، براي برانگيختن قدرت شفاي دروني بدن، دامنه وسيعي از روشهاي درمان طبيعي
را به جاي استفاده از داروهاي شيميايي و جراحي، با هم تركيب ميكنند. از جمله
درمانهايي كه بسياري از طبيعيدرمانگرها دائم توصيه ميكنند، اصلاح شيوه زندگي و
رژيم غذايي، مكملهاي غذايي گياهي (nutritional supplements)، هوميوپاتي، طب سوزني،
آبدرماني، دفع سموم بدن ((detoxification ، دستكاري ستون فقراتspinal)
(manipulation ميباشد.
اگرچه واژه "طبيعيدرماني" تا اواخر قرن 19 ابداع نشدهبود، اما اين روش يكي از
قديميترين روشهاي درماني است كه ريشه آن به درمانهاي سنتي چين، هند، يونان باستان
و بوميان آمريكا بازميگردد.
هنگامي كه يك مهاجر آلماني به نام Benedict Lust (1872 – 1945) كه خود يك
طبيعيدرمانگر، استئوپات، كايروپركتور و M.D. بود ، اولين آموزشگاه طبيعيدرماني
را در سال 1902 در نيويورك تاسيس نمود، اين رشته به رسميت شناختهشد. در اين
آموزشگاه توجه اصلي روي آبدرماني بود زيرا Lust قبل از مهاجرت به آمريكا از
طرفداران پدر روحانی Sebastian Kneipp ، آبدرمانگر مشهور اهل باواريا بود .
دانشجويان اين آموزشگاه همچنين، طب گياهي ((herbal medicine، تغذيه، فيزيوتراپي،
هوميوپاتي و تكنيكهاي بسيار ديگري را به غير از آنچه كه در قالب "داروهاي شيميايي و
جراحي " قرار ميگيرد، فراميگرفتند.
طبيعيدرماني در اوايل قرن 20، با وجود 22 دانشگاه فعال در اين رشته در آمريكا،
گسترش پيدا كرد. اما در اواسط قرن بيستم با معرفي " داروهاي معجزهگر " مانند
آنتيبيوتيكها و مخالفت جامعه پزشكي آمريكا براي بياعتباركردن درمانهاي جايگزين،
علاقه به اين روش کاهش يافت و اكثر آموزشگاههای طبيعی درمانی تعطيل شد .اما از
اوايل سال 1970 همزمان با موج عدم موفقيت طب رايج در پيشگيری ، کنترل و درمان
بيماريهای مزمن ، دوباره گرايش به اين روش شفابخشي به سرعت افزايش پيدا كرد.
درمانگران طبيعيدرماني در آمريكا دو گروه هستند.گروه نخست پزشكانی که در رشته
طبيعيدرماني تحصيل ميكنند و به عنوان "biomedical health care providers" مجاز به
فعاليت ميباشند، و "طبيعيدرمانگران سنتي"، كه به عنوان مشاوران آموزشديده در
مواردي مانند شيوه صحيح زندگي، گياهان و مكملهاي غذايي بيماران را راهنمايي
مينمايند.
اين روش چگونه عمل ميكند؟
طبيعيدرمانگران در مقايسه با پزشكان طب رايج نگاه متفاوتي به نشانههاي بيماري
دارند. به نظر آنها علائم بيماري در حقيقت نشانه توانايي بدن براي شفاي خود ميباشد
و نبايد آن را با داروهاي شيميايي متوقف نمود. براي مثال، تب، عكسالعمل يك بدن
سالم در برابر ويروس يا باكتري است. براي درمان تب ، يك پزشك طبيعيدرماني معتقد به
حمايت از سيستم درگير در فرآيند شفا- دراين مورد سيستم ايمني - ميباشد.
دليل اينكه چرا يك نشانه بيماري به شفا منتهي نميشود، بايد توسط يك طبيعيدرمانگر
بررسي گردد. براي مثال، يك سردرد نبايد با آسپرين درمان شود، بلكه بايد با روشهاي
مختلف بررسي گردد: ممكن است دليل آن عدم تعادل (گرفتگي) درسيستم عضلانی- اسکلتی
گردن يا قسمت بالايي پشت ؛ يك مشكل تغذيهاي ( مانند قند خون پايين )؛ يك مشكل
احساسي مانند استرس؛ يا كمخوابي باشد. به طور كلي، طبيعيدرمانگران براي پيروي از
شش اصل پايهاي هنگام درمان، آموزش داده ميشوند.آشنايي با اين اصول به معرفي اين
رشته كمك مينمايد.
1. طبيعت انسان، دارای قدرت شفابخشي است.
بر طبق طبيعيدرماني، بدن واجد توانايي ذاتي براي برقراري، نگهداري و بازيابي
سلامتي است. نقش طبيعيدرمانگران، كمك به فرآيند شفابخشي بدن، با برداشتن موانع
برقراري سلامتي شخص و بازيابي آن است.
2. درمان ريشه بيماري، نه نشانه آن.
طبيعيدرمانگر به غير از متوقف كردن نشانههاي بيماري بايد دليل اصلي ايجاد بيماري
را درمان كند.
3. درمان كل وجود شخص (جسم، ذهن، روح).
بيماري به ندرت تنها يك علت دارد، بنابراين كل وجود بيمار( ذهن، بدن، روح )بايد به
تعادل رسانده شود.
4. پرهيز از آسيب رسانی.
طبيعيدرمانگر بايد از روشها و موادي استفاده كند كه تا جايي كه ممكن است غيرسمي
(nontoxic ) و غير تهاجمی( ( noninvasive باشند. روشهايي كه علائم بيماري را بدون
درمان دليل اصلي بيماري متوقف ميكنند، مضر هستند و بايد ازآنها تا حد امكان پرهيز
كرد يا كمتر استفاده نمود.
5. تشويق به پيشگيري.
طبيعيدرمانگر بايد به " ايجاد " سلامتي نيز مانند درمان بيماريها كمك نمايد.
6. رفتار به سان يك آموزگار.
بخشي از وظيفه يك طبيعيدرمانگر آموزش بيماران و تشويق آنها به کسب عادتها و پيروی
از شيوههايي در زندگي است كه سلامتي را افزايش دهد. تاكيد درمانگران، به جاي
مبارزه با بيماري، بايد روي ايجاد سلامتي باشد.
جنبش پزشكان طبيعيدرماني كه اصول فوق را دنبال ميكنند، آنها را در نقش اولين
تامين کننده خدمات پزشکی با استفاده كمتر از داروهاي شيميايي قرارميدهد.
اولويت در ارزيابي كل وجود انسان (به جاي بيماري به تنهايي) از طرف پزشكان
طبيعيدرماني، آنها را در مركز حركت براي ايجاد مراقبتهاي پزشكي کل نگر" holistic "
قرار ميدهد . اين هدف از طريق توجه خاص به ذهن، احساسات و حالتهاي روحي بيمار با
همان درجه اهميت از نظر توجه به شيوه زندگي، رژيم غذايي، وراثت، محيط، زندگي
خانوادگي و اجتماعي تامين می گردد.
در مقابل، آموزشهاي طب رايج، پزشكان آلوپاتي را به اين سمت سوق ميدهد كه همه
بيماران را با پذيرش درجه ای از تنوع در آمادگی برای ابتلا به بيماری، شبيه هم در
نظر بگيرند). در طب رايج خصوصاً در درمان دارويي، تمركز صرفاً روي مطالعات علمي در
مورد بيماري ( و نه بيمار) بودهاست.
در طبيعيدرماني، مانند بسياري از ديگر روشهاي سنتي شفابخشي، هر بيمار به عنوان يك
فرد يگانه، با توانايي دروني براي شفابخشي خود درنظرگرفتهميشود. به دليل اينكه
تاكيد طبيعيدرمانگر روي شخص است، اولين سؤالي كه اغلب پرسيده ميشود اين است " چه
عواملي در زندگي اين بيمار شرايط را براي ايجاد اين بيماري فراهم نموده است؟ "
از طبيعي درمانی چه انتظاري بايد داشته باشيم؟
اگر شما با يك طبيعيدرمانگر آموزش ديده در دانشکده پزشکی(فعلا در ايران به
دانشجويان پزشکی تدريس نمی گردد)، مشورت نماييد، اين مشاوره معمولاً با گرفتن
جزييات ريز سابقه پزشكي شما توسط درمانگر مانند سؤال درباره رژيم غذايي ، پرهيزهاي
غذايي ، شيوه زندگي، استرس، الگوي خواب ، عادتهاي گوارشي و ديدگاههای ذهني و معنوی
شما آغاز ميگردد.
سپس پزشك طبيعيدرماني مانند يك پزشك طب رايج معاينات عادي را انجام ميدهد، البته
با تاكيد روي سيستم عضلاني- اسکلتی( (musculoskeletal system . در صورت نياز ممكن
است راديوگرافی و تستهاي آزمايشگاهي توصيهگردد که اين آزمايشها را ميتوان در
بيمارستان انجام داد.
چنانچه مشكلي به درمان طبي فوري يا جراحي نياز داشتهباشد، پزشك طبيعيدرماني
پيشنهاد ميكند كه با يك پزشك، متخصص داخلي يا ساير پزشکان طب رايج تماس بگيريد.
اگرچه برخي از تستهاي تشخيصي كه پزشكان طبيعيدرماني از آنها استفاده ميكنند همان
تستهايي هستند كه پزشكان طب رايج از آنها استفاده ميكنند، اما ساير آزمايشات
كاملاً متفاوت است. طبيعيدرمانگر اغلب از آزمايشاتی استفاده ميكندكه نشان ميدهند
سيستمهاي خاص بدن، تا چه ميزان به خوبی كار ميكنند.
براي مثال آناليز كامل مدفوع، يك آزمايش طولاني از محتويات مدفوع است كه كل مراحل
گوارش را ارزيابي ميكند؛ يا تست ظرفيت دفع سموم توسط كبد، كارايي كبد را در پاك
كردن سموم بدن اندازهگيري مينمايد.
بسته به رويکرد بالينی پزشك طبيعيدرماني، ارزيابيهاي فيزيكي ديگري نيز ممكن است
نياز شود، از جمله، بررسي زبان و نبض كه در طب سنتي چين معمول است؛ يا عنبيه
شناسی(iridology)، كه به منظور يافتن اعضای مبتلا در بدن از روی علايم ايجاد شده در
عنبيه چشم بکار می رود؛ يا حرکت شناسی كاربردي(applied kinesiology)، كه بررسي
ميكند عضلات بدن چگونه به انواع موادي كه باعث حساسيت(آلرژی) ميشوند واكنش نشان
ميدهند. با در دست داشتن نتيجه اين روشهاي تشخيصي جايگزين ،که معمولاً در پزشكي
رايج كنار گذاشتهميشوند، پزشك طبيعيدرماني يك برنامه درمان طبيعي كه فقط مناسب
شما ميباشد، تهيه ميكند. اين درمان با پزشكي رايج، كه در آن براي دو بيمار داراي
سردرد، يك نوع آزمايش و دارو تجويز ميشود، بسيار متفاوت است. برنامه درمان مخصوص
شما، قدم به قدم و تدريجي خواهد بود و همانطور كه تندرستي شما بهبود مييابد،
ميتوان اين برنامه را مناسب با حال و شرايط شما تغيير داد.
به دليل اينكه طبيعيدرماني شامل تغيير در شيوه زندگي (مانند ورزش، كاهش استرس) و
تغيير در عادات غذايي، همراه با استفاده از مكملهاي غذايي و گياهان ميباشد، برنامه
درماني نياز به مشاركت بيمار در بهدستآوردن سلامتي دارد، بر خلاف طب رايج، كه در
آن تنها از تجويز دارو يا گاهي جراحي براي درمان استفاده ميگردد.
اولين جلسه درمان با پزشك طبيعيدرمانگر معمولاً حدود يك ساعت طول ميكشد و مدت
جلسههاي بعدي حدود 30 تا 45 دقيقه ميباشد. تعداد جلسات درمان بستگي به شدت بيماري
دارد. اگر شما يك ناراحتي مزمن داريد، ممكن است به مدت 6 ماه يا بيشتر به درمان
نياز داشته باشيد.
در کشورهای توسعه يافته، برخي از شركتهاي بيمه جنبههاي مشخصي از طبيعيدرماني
مانند ماساژ يا طب سوزني را پوشش ميدهند. پزشكان اين رشته در سراسر دنيا در تلاش
هستند كه طبيعيدرماني را در همه شهرهای کشور خود تحت پوشش بيمه قرار دهند.
منافع سلامتي طبيعی درمانی
هرچند آزمايشهاي طبي اندكي براي مطالعه روي تاثير طبيعيدرماني بعنوان يك روش
درماني صورتگرفته، اما مطالعات بسيار زيادي پيرامون درمانهاي خاصي كه اغلب از طرف
پزشكان طبيعيدرمانگر توصيهميگردد، انجام شده است. براي مثال، ثابتشده تغيير در
رژيم غذايي و شيوه زندگي، براي درمان بيماريهاي قلبي، بيماريهاي گوارشي مزمن و
مشكلات مفاصل بسيار سودمند است، يا استفاده از طب سوزني براي درمان درد كاملاً
پذيرفته شدهاست. همچنين مطالعات معتبر بسياري نشان ميدهد كه مكملهاي غذايي
طبيعی(nutritional supplements) ميتوانند براي درمان انواع ناراحتيها مفيد
واقعشوند.
با اينكه اكثر پزشكان طب رايج ، طبيعيدرماني را بيضرر تشخيص دادهاند، تعدادي از
آنها برخي روشهاي تشخيصي اين درمانگران را، غير قابل اعتماد و غير علمي ميدانند.
با وجود اينكه مزيتهاي طبيعيدرماني با گذشت زمان بيشتر آشكار ميگردد، براي
تصميمگيري درباره اينكه بهراستي طبيعيدرماني ميتواند بيماريهاي مزمن را درمان
كند يا نه، به تحقيقات بلند مدت بيشتري نياز است.
در مطالعات منتشرشده در مجله پزشكي طبيعيدرماني، شواهدي وجود دارد كه ثابت ميكند
طبيعيدرماني در كمك به بيماريهاي مزمن و شديد مؤثر است. از جمله اين بيماريها،
اختلالات مزمن گوارشي، مشكلات عضلانی- استخوانی ، سردردهاي ميگرني، عدم تعادل
هورمونها، ناراحتيهاي ادراري و پروستات، فشارخون بالا و بيماريهاي قلبي ميباشد.