اضطراب و دلشوره يكي از ناراحتي‏هاي اعصاب و روان است كه در محيطهاي شهري به ويژه در مشاغل پرهيجان و تنش‏زا هر روزه بيشتر مي‏شود و امروزه داروهاي ضد اضطراب از پر فروشترين داروهاي جهان هستند. اضطراب همچنين مي‏تواند علامتي از يك بيماري جدي مانند مسموميت دارويي، اعتياد، افسردگي شديد و حتي اختلالات متابوليك بدن باشد. بنابراين اقدام افراد مضطرب در مصرف داروهاي آرام‏بخش بدون مشاوره با پزشك باعث مي‏شود علت واقعي اضطراب آنها كشف نشود و گاهي در معرض مخاطره قرار گيرند. البته پزشك هم ممكن است داروهايي مانند ديازپام را تجويز كند ولي براي مدت كوتاهي كه تشخيص و درمان علت اصلي اضطراب را شروع كند.

اگر در امتحان مردود شوم چه مي‏شود، پيش از آن كه شغلم را شروع كنم، موفقيت شغلي‏ام را از دست خواهم داد، حالم خوش نيست، همه‏اش فكر مي‏كنم كه نمي‏توانم درس‏هايم را بخوانم. اما بايد درس بخوانم والّا...". "فردا نمي‏توانم سخنراني كنم، براي اين كه مي‏دانم خيلي عصبي و دستپاچه خواهم شد، طوري كه آنچه را كه بايد ارائه دهم فراموش خواهم كرد. مي‏توانم تجسم كنم كه چه وضعي پيش مي‏آيد، همه آن چشم‏ها به من دوخته شده‏اند، همه آنها مي‏دانند كه چقدر عصبي و دستپاچه هستم.""احتمال دارد دچار حملات آسميگي شوم، نمي‏دانم، چگونه مي‏توانم يكي از اين حمله‏ها را تحمل كنم؟ حالت وحشتناكي است." اين ها افكار و هيجاناتي هستند كه در ذهن افراد مبتلا به اضطراب و حملات آسميگي جريان دارد. از آنجا كه اضطراب و آسميگي هر دو از ترس ناشي مي‏شوند، نشانگر وجود نوعي بيم از خطر هستند، اين احساس ترس و تهديدشدگي با علايم جسمي گسترده‏اي همراه است. يعني همان"زبان جسمي اضطراب " كه ماهيتا پريشان كننده هستند:تنفس تند و سريع، افزايش ضربان قلب، احساس سرگيجه، حالت تهوع و دلشوره، سر درد، تعريق، خشكي دهان، احساس گرفتگي در گلو، درد قسمت‏هاي مختلف ماهيچه‏ها و غيره، زماني كه حالت اضطراب طولاني مي‏شود اين علايم ترس آور و غير قابل تحمل، ممكن است به شكلي جلوه كند كه نوعي بيماري حقيقي يا ناتواني واقعي به نظر برسند.
                                                   

                                                           
افراد مضطرب به موضوعات و موقعيت‏هاي ويژه ‏اي واكنش نشان مي‏دهند كه غالبا قابل اجتناب هستند. تا زماني كه شرايط، موضوع و يا واقعه نگران كننده‏اي زندگي آنها را تحت الشعاع قرار نداده باشد، آنان قادرند به راحتي فارغ از اضطراب به سر ببرند. براي نمونه، افرادي كه به شدت از پرواز مي‏ترسند مي‏توانند تمامي رفت و آمدهايشان را به صورت زميني انجام دهند.امّا در عين حال افراد مضطرب، نمي‏توانند همواره منشأ اضطرابشان را تشخيص دهند و شناسايي كنند. زماني كه قادر به تشخيص علت آن باشند نمي‏توانند خود را از مواجهه با آن كنار بكشند يا شرايط زندگي‏اشان آنها را وادار مي‏سازد تا با شرايط ترس آور مواجه  شوند يا آن چنان ترسشان را درون سازي كرده ‏اند كه به نظر مي‏رسد منشأ آن در سرشت ‏اشان نهفته است. زماني كه، افراد مضطرب در معرض موقعيت‏هاي چالش برانگيزي مانند:امتحان يا مصاحبه شغلي قرار مي‏گيرند، تمايل دارند كه مشكلات را عظيم جلوه دهند يا آن كه نگران نتايج مخوفي باشند كه در انتظارشان است. در همان حال آنان تمايل دارند كه توانايي‏ها و شايستگي‏هاي خود را در مورد منبع ترس و مقابله با آن دست كم بگيرند. جريان وقتي بدتر مي‏شود كه اين افراد بسيار مضطرب از واكنش‏هاي عاطفي و جسماني ناخوشايند خود آگاهي پيدا كنند كه حتي ممكن است از خود اين علايم بيشتر از موقعيت‏هايي كه باعث بروز اين علايم شده‏اند، به هراس بيفتند

 

                                                          مي‏تواند يك نوع ترس مشخص باشد  

                 در مجموع همان گونه كه بسياري از پديده‏ ها مي‏توانند زمينه علت ترس در انسان‏ها باشند، موضوع ترس نيز مي‏تواند شامل هر نوع پديده‏اي باشد كه در اطراف ما مي‏گذرد. هراس از ترس متفاوت است. ترس از شدت برخوردار است و شامل احساس‏ها، رفتارها و افكار خاص خود است. شايان ذكر است كه ترس‏ها اگرچه تجربه ‏اي ناخوشايند هستند، در عين حال، باعث احساس خطر و تهديد نمي‏شوند. هراس به معناي اجتناب از موضوع ترس است. اضطراب يك احساس ناخوشايند است و افراد مضطرب هميشه اين مشغله فكري نگران كننده را دارند كه در صورت مواجهه با موضوع ترس چه اتفاقي برايشان رخ خواهد داد و معمولا از آن موضوع يا موقعيت اجتناب مي‏ورزند. به طور خلاصه مي‏توان گفت كه هراس‏ها با سه ويژگي زير مشخص مي‏شوند: اول وجود يك ترس و اضطراب شديد از بعضي از موضوع‏ها و موقعيت‏ها، دوم اجتناب از موضوع ترس، در صورت مواجهه با موضوع ترس تحمل آن با دشواري بسيار و بالاخره، وجود يك تضاد بين اطلاع فرد از بي خطر بودن نسبي موقعيت و باور خلاف اين دانسته. هراس اجتماعي، ترس از مورد توجه و ارزيابي ديگران قرار گرفتن است. اساس ترس در آن است كه شخص تصور مي‏كند حتما به طور منفي ارزيابي. خواهد شد(مانند صحبت در جمع، شركت در ميهماني، خوردن و نوشيدن در جمع، صحبت تلفني با اطرافيان و... هراس ساده به ترس از يك شئي يا موقعيت ترسناك محدود مي‏شود مثل ترس از تاريكي، بلندي و
 

 ضمن خوشامد گویی به شما کاربر گرامی مفتخر هستیم که در صفحه اصلی پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر پذیرای آگهی های شما باشیم

 بسياري از آزمايش‏هاي ما، باورهايي را كه حمله آسيمگي را خطرناك و غير قابل كنترل مي‏دانند، مورد آزمون قرار دادند. مبتلايان در مي ‏يابندكه با وجود آنكه علايمشان گاهي اوقات ناراحت كننده هستند ولي در عين حال خوش خيم و بي خطر هستند. به عبارتي احساسات آنها واكنشي ساده و طبيعي به ترس است كه خود بخشي از سيستم پاسخ دهي اضطراري بدن است. آگاهي يافتن از اين كه چه عواملي در هر فرد، باعث بروز و افزايش آسيمگي مي‏شوند، مي‏تواند به ما در انتخاب شيوه‏هاي مقابله مناسب كمك كند. اگر فرد با افزايش تنفس پاسخ دهد، مي‏توان شيوه كنترل تنفس را به او آموخت تا آن كه شدت تنفس خود را كاهش دهد. چنان چه تنيدگي عضلاني، مشكل فرد باشد، تمرين‏هاي آرميدگي عضلاني سودمند واقع مي‏شوند.زماني كه مشكل فرد افكار و احساسات ترسناك باشد، مي‏توان با استفاده از شيوه‏هاي برگرداندن توجه به سمت مناظر، صداها و بوهايي كه در محيط اطراف او وجود دارد، يا به جدل و گفتگو، از گسترش ترس و علايم ناشي از آن ممانعت به عمل آورد. مبتلايان با مرور نتايج و پيامدهاي حاصل، همراه با درمان‏گر احساس اتّكا به نفس در توانايي خود براي مقابله با حمله را به دست مي‏آورند. گاهي مبتلايان به انجام"غرقه سازي" در زمان وقوع حمله مي‏پردازند، يعني به سادگي حمله را مي‏پذيرند و اجازه مي‏دهند كه رخ دهد. با استفاده از اين روش‏ها، بسياري از مبتلايان آموخته‏اند كه حملات آسيمگي خود را بدون محدود كردن فعاليت شان يا بدون تكيه بر دارو درماني كنترل كنند

 بيماران وسواسي معمولا به علت علايم مختلف به پزشكان گوناگون مراجعه مي‏كنند. مثلا در وسواس آلودگي، فرد به علت زخم پوستي ناشي از شستشوي بيش از حد دست و صورت به پزشك متخصص پوست مراجعه مي‏كند و يا به دليل شروع بيماري وسواس بعد از زايمان، به متخصص زنان و يا به علت ضايعات لثه ناشي از مسواك زدن زياد به دندان پزشك مراجعه مي‏كند. انواع شايع وسواس عبارتند از:  -1وسواس آلودگي: كه منجر به شستشوي زياد بدن و وسايل مورد استفاده مي‏گردد. -2وسواس شك و ترديد: كه فرد مبتلا جهت اطمينان از قفل بودن درب منزل، خاموش بودن گاز، تلويزيون و برق قبل از ترك خانه يا حتي بعد از ترك آن، مكررا آنها را به دفعات كنترل مي‏كند. -3وسواس افكار تكراري (مانندافكاري با محتواي پرخاشگري، جنسي،مذهبي و...)كه گاهي در شب مانع خواب بيمار مي‏گردد و اين گونه بيماران معمولا به علت بي‏خوابي مراجعه مي‏كنند. -4وسواس نظم: فرد مي‏كوشد تا اشياء و وسايل محل كار و منزل خود را مرتبا جا به جا و تنظيم نمايد تا همه چيز بسيار مرتب و منظم باشد. اين امر باعث اتلاف وقت فراوان مي‏شود. حدود نيمي از بيماران وسواسي به علايم افسردگي نيز دچار هستند. بعضي از اين بيماران صفات شخصيتي وسواس گونه دارند. مردان مبتلا قدرت تصميم براي ازدواج ندارند چون مملو از ترديد و دوگانگي در تصميم‏گيري مي‏باشند و در صورت ازدواج احتمالا مشكلاتي در روابط خانوادگي خود خواهند داشت

 موارد شديد وسواس باعث اختلال در كار روزانه و غيبت از محل كار مي‏گردد
چون بيماران علايم خود را مخفي نگه مي‏دارند، بهتر است در خانواده به اين موارد توجه شود و در صورت مشاهده رفتارهاي مكرر و خارج از معمول آنها را جهت درمان به روان پزشك ارجاع دهند
جلوگيري از انجام كارهاي تكراري مثل شستن و نظافت زياد و كنترل فراوان سبب ازدياد اضطراب مبتلايان به وسواس مي‏شود
خانواده اين بيماران مي‏توانند نقش مؤثري جهت ارجاع و درمان آنها ايفا كنند
داروهاي مؤثر و روش‏هاي درماني مؤثر و مفيدي جهت درمان وسواس در دسترس مي‏باشد
از عوارض داروهايي كه براي درمان وسواس به كار مي‏روند، هراس نداشته باشيد، چون اين عوارض موقتي است و ضمنا عادت به دارو هم به وجود نخواهد آمد
 مطابق بررسيها و تحقيقات انجام شده در زمينه درمان بيماران وسواسي، بهترين اقدام، رفتار درماني - شناختي و دارو درماني مي‏باشد

 

     قسمتی از آنچه که می توانید در این پایگاه اطلاع رسانی مشاهده کنید :  

• رشد طبیعی گفتار و زبان در کودک

• مبانی گفتار درمانی