گفتار توان گستر
....... کلینیک توانبخشی ولیعصر
برای
اولین بار در کرج بزرگ استفاده از بیو فید بک بینایی
و شنیداری و سیمولاتور اسب سواری
در درمان انواع اختلالات جسمی - ذهنی -حرکتی
د رمان انواع اختلالات گفتاری بزرگسالان و کودکان
سکته مغزی - فلج مغزی - لکنت - ناشنوایی - کم شنوایی
کم توانی ذهنی و درمان اختلالات یادگیری و اوتیسم
تعیین بهره هوشی و آماده سازی برای تست
با تعیین
وقت قبلی
آدرس مطب
کلیک کنید
لکنت زبان کودکان و درمان
نرم افزاری
روشهای درمان لکنت زبان در کودکان
بارها شما سعی کرده اید که از لکنت رهایی یابید اما ممکن است موفقیت کمی بدست
آورده باشید
اگر این مورد در شما هم رخ داده است ، شاید ما بتوانیم به شما کمک کنیم
ما یک روش موثر و جدید در درمان لکنت زبان معرفی می کنیم که حتی می تواند در
درمان اختلال گفتاری دیز آرتری نیز به کار رود
برای درمان لکنت زبان کودکان ( 3 الی 10 سال ) این برنامه مفید و موثر است و
فورا گفتار فرزند شما را روان خواهد ساخت
بعد از دو الی چهار هفته تمرین با برنامه لکنت شکن روانی گفتار افزایش خواهد
یافت
لکنت زبان با مراکز حرکتی گفتاری و هیجانات و تنشها که منتهی می گردد با اسپاسم
در ارتباط است ، گاهی برای درمان لکنت ممکن است از داروها و مهار کننده های
سیستم عصبی مرکزی بهمراه مدیتیشن و هیپنوتیزم استفاده شود ولی هنگامیکه کارهای
بدنی و فعالیتهای ذهنی افزایش می یابد لکنت دوباره بروز پیدا می کند
با بکار بردن این برنامه راهی یافته شد که در آن عملکرد سیستم عصبی مهار نمی
گردد و در طول مدت اصلاح گفتار دوباره سازماندهی انتخابی رخ می دهد
پس از تجزیه و تحلیل طیف گفتاری تعدادی از افراد لکنتی پس از استفاده از نرم
افزار مشخص شد که مناطقی از طیف که در آنها اسپاسم و تونوسیته بیش از حد لکنت
وجود داشت ناپدید شده است . این یافته توسط گروههای بین المللی بیماران نیز
تایید می گردد
لطفا در صورت تمایل برای کسب اطلاعات
بیشتر
و دیدن فیلم مربوطه این لینک را کلیک کنید
معاينه و مراقبت
از نوزاد تازه متولد شده
نوزاد
بلافاصله پس از تولد بايد در اطاق زايمان و يا در
مواردي در اتاق عمل، مورد معاينه قرار گيرد. تشخيص
ناهنجاري هاي مادرزادي، آسيب هاي هنگام تولد و
اختلالات و نارسايي هاي قلبي و تنفسي كه مانع از
تطابق نوزاد با زندگي خارج رحمي ميگردند از اهداف
مهم معاينه نوزاد در اين مرحله به شمار ميرود و
پس از كسب اطمينان اوليه از در معرض خطر فوري
نبودن نوزاد، معاينه كاملتر در اتاق نوزادان انجام
ميگيرد. معاينه اوليه و معاينه در اتاق نوزادان
بايد تحت پوشش منبع گرمايي انجام گيرد، آنچنانكه
مانع كاهش درجه حرارت بدن نوزاد شود. كاهش درجه
حرارت محيط و بدن نوزاد ممكن است سلامتي نوزاد را
بطور جدي به خطر اندازد.
نوزاد
در طي روزهاي اول پس از تولد بايد تحت مراقبت بوده
و پيدايش هرگونه تغيير در وضعيت وي پيگيري شود.
آموزش بهداشت براي تغذيه نوزاد از شير مادر،
مراقبت از درجه حرارت منزل براي نگهداري نوزاد،
توجه به پيدايش يرقان و پيگيري مراقبت هاي دوره
اي، از برنامه هايي است كه قبل از ترخيص مادر و
نوزاد بايد برنامه ريزي و اجرا شود.
معاينه در اتاق
زايمان
توجه
فوري به رنگ پوست نوزاد بسيار مهم است. زيرا ممكن
است نوزاد به علت ناهنجاري هاي قلبي و يا ريوي،
دچار سيانوز عمومي (كبودي عمومي رنگ پوست) بوده و
نياز به اقدام سريع و جدي داشته باشد. در مواردي
نوزادان طبيعي، سيانوز زودگذر انتهاها دارند كه
معمولا در دقايق اول زندگي بر طرف ميشود. رنگ
پريدگي شديد نوزاد ممكن است ناشي از كم خوني يا
آسفيكسي (خفگي) باشد كه نياز به اقدام جدي دارد.
آغشته بودن پوست نوزاد به مكونيوم، نيز در مواردي
هشدار دهنده بوده و دقت در چگونگي زايمان و معاينه
كامل وضعيت قلب و ريه نوزاد را اقتضا ميكند.
در كنار
توجه به وضعيت قلب و ريه ها در اتاق زايمان،
ملاحظه ضايعات مادرزادي مانند ضايعات لوله عصبي،
شكاف لب و كام، اختلالات جدار شكم، ناهنجاري هاي
استخواني، ناهنجاري هاي دستگاه تناسلي خارجي و باز
بودن مجراي مقعد بايد مورد توجه قرار گيرد.
آسيب هاي هنگام زايمان نظير بي حركتي بازو و
ساعد به علت فلج Erb (كشش اعصاب شبكه بازويي) و صدمه
به شبكه بازويي، شكستگي استخوان ترقوه، بازو و
دررفتگي شانه و احتمال ضايعه عصب فرنيك در معاينات
اتاق زايمان با دقت بايد بررسي شوند.
معاينه در اتاق
نوزادان
پس از
معاينه اوليه، بايد يك بررسي دقيق تر در 12 ساعت
اول تولد انجام شود. اندازه گيري دور سر و دور
سينه و طول قد و ثبت درجه حرارت و تعداد ضربان قلب
و تنفس بايد انجام شود.
زردي،
محتمل ترين تغيير در رنگ پوست است كه در معاينه
دوم مشخص ميشود. علاوه براين، سيانوز و رنگ
پريدگي، بايد دو باره بررسي شوند. نوزاد بايد
دقيقا از نظر وجود همانژيوم، خال هاي پوستي رنگي و
بدون رنگ، و لكه هاي پوستي بررسي شود.
جمجمه
بايد از نظر روي هم قرار گرفتن شكاف ها، باز بودن
شكاف ها، تورم زير پوست سر جنين و خون مردگي،
بررسي شود. چشم ها بايد معاينه شوند. تقريبا 40%
نوزادان، مبتلا به خونريزي ملتحمه يا شبكيه
ميباشند كه در معاينه مشخص ميشود. وجود رفلكس
نوري بايد ثبت شود. اندازه مردمك و واكنش به نور و
وجود كاتاراكت و اندازه كره چشم (از نظر
ميكروفتالمي) بايد بررسي شود. در صورت نوزاد بايد
بدنبال شواهدي از اختلالاتي مانند تريزومي ها و
كرتينيسم بود. بررسي تقارن اجزاي صورت از نظر رد
صدمات احتمالي عصب صورتي (فاسيال) پس از زايمان
هاي سخت يا زايمان با فورسپس اهميت دارد.
ناهنجاري گوش ها ممكن است نشاندهنده اختلال كليوي
همراه باشد، اما اغلب خانوادگي بوده و فقط از نظر
زيبايي اهميت دارد. وجود يا عدم وجود غضروف در
لاله گوش براي تعيين سن جنين كاربرد دارد.
كام نرم
و سخت را بايد با استفاده از يك انگشت و منبع نوري
مستقيم، از نظر شكاف كام، بررسي نمود. اندازه زبان
براي حفره دهان بايد مناسب باشد. زبان بزرگتر از
حد مناسب، شك به همانژيوم و يا لنفانژيوم را بر
ميانگيزد. زبان بزرگ در كرتينيسم با علائم ديگري
همراه است.
در
معاينه گردن، هر استخوان ترقوه، بايد از نظر
شكستگي معاينه شود. يك رفلكس موروي غير قرينه،
معمولا شك باليني به شكستگي ترقوه را مطرح ميكند
كه در لمس مشخص ميشود.
ريه ها
و قلب، مجددا، اما با توجه بيشتر به يافته هاي
بدست آمده در زمان تولد بخصوص سوفل هاي قلبي يا
صداهاي اضافي و نبضها، معاينه ميشوند. كيفيت ضعيف
يا كاهش يافته نبضها، نشاندهنده برون ده ناكافي
قلبي است. فقدان نبض هاي فمورال (راني) همراه با
كوآركتاسيون آئورت ميباشد و نبض هاي فمورال قوي
نيز ميتوانند نشاندهنده بيماري مادرزادي قلبي
باشند. معاينه شكم نيز براي رد وجود توده دو باره
انجام ميشود.
معاينه
دستگاه تناسلي شواهد بيشتري براي تعيين سن حاملگي
بدست ميدهد. نوزادان پسر بايد از نظر
هيپوسپادياس، موقعيت بيضه ها و رد فتق مغبني
(اينگوينال) يا هيدروسل معاينه شوند. اغلب نوزادان
دختر داراي ترشحات مهبلي (واژينال) در هفته اول
زندگي ميباشند كه گاهي ممكن است به دنبال قطع
هورمون هاي مادري تبديل به ترشحات خوني شود. در
صورت بزرگ بودن تاجك (كليتوريس) بايد به سندرم
آدرنوژنيتال شك نمود و بررسي كاملي براي رد يا
تاييد اين تشخيص كه خطرات تهديدكننده زندگي دارد،
انجام شود.
اندام
هاي هر نوزاد بايد از نظر اختلالات ساختماني مانند
دررفتگي مادرزادي مفصل ران، پاي چماقي و اختلالات
عصبي بررسي شود.
پس از
معاينه اوليه در اتاق زايمان يا اتاق نوزادان، سن
حاملگي براي هر نوزاد بايد تعيين شود كه چهار روش
براي تخمين سن حاملگي وجود دارد: معيارهاي فيزيكي،
معاينه عصبي، تركيب معاينه فيزيكي وعصبي و معاينه
عدسي چشم ها.
دوره انتقالي
در طي
مراحل انتهايي زايمان، ضربان قلب نوزاد بطور
طبيعي، بين 140-120 بار در دقيقه متغير است. پس از
زايمان، افزايش سريعي در ضربان قلب تا حد 180-160
بار در دقيقه روي ميدهد كه 15-10 دقيقه طول
ميكشد و به تدريج طي 30 دقيقه افت كرده و به
120-100 بار در دقيقه ميرسد.
در طي
15 دقيقه اول زندگي، تنفس نامنظم است و اوج تعداد
تنفس بين 60 تا 80 بار در دقيقه ميباشد. همزمان
با اين تغييرات در ضربان قلب و تعداد تنفس، نوزاد
هوشيار بوده و واكنش هايي مانند حركات سر از يك
سمت به سمت ديگر، گريه كردن و لرزش نشان ميدهد.
اين تغييرات همراه با كاهش درجه حرارت بدن، افزايش
فعاليت حركتي و افزايش تونيسيته عضلاني ميباشد.
در
نوزاد طبيعي، پس از دوره اوليه واكنش نشان دادن،
يك دوره عدم پاسخ و سپس دوره دوم واكنش پذيري ديده
ميشود. دوره اوليه واكنش پذيري 15 تا 20 دقيقه
طول ميكشد. تظاهرات گوارشي اين دوره عبارتند از:
پيدايش صداهاي روده، دفع مكونيوم و توليد بزاق، كه
همگي نتيجه تحريك پاراسمپاتيك در طي اين دوره
ميباشند. اين دوره اوليه 20ـ15 دقيقه اي در
نوزادان طبيعي كه زايمان مشكلي را گذرانده اند و
در نوزادان بيمار و نوزادان نارس، طولاني تر
ميشود.
پس از
اين دوره اوليه واكنش پذيري، نوزاد ميخوابد و يا
كاهش قابل ملاحظه اي در فعاليت حركتي وي ديده
ميشود. ضربان قلب به 120ـ100 بار در دقيقه افت
ميكند و نوزاد نسبتا پاسخ ناپذير ميشود. اين
دوره پاسخ ناپذيري كه اغلب همراه با خواب است، 60
تا 100 دقيقه طول ميكشد و سپس دوره دوم واكنش
پذيري رخ ميدهد كه از 10 دقيقه تا چند ساعت طول
ميكشد. دوره هايي از افزايش تعداد ضربان قلب و
تعداد تنفس همراه با تغييراتي در تونيسيته عضلاني،
رنگ پوست و توليد ترشحات، مشاهده ميشود. مكونيوم،
معمولا در طي دوره دوم، دفع ميشود. اطلاع از
تغييرات طبيعي در طي دوره انتقال، باعث شناخت
زودرس نوزادي كه تطابق خارج رحمي طبيعي برقرار
نكرده، ميشود.
چگونگي معاينه ي
نوزاد در نخستين ساعت هاي تولد روند تكامل كودك
شما وقتي نوزاد خود را مي
بينيد ، مي خواهيد مطمئن شويد كه در بهترين وضعيت است
. در طي نخستين ساعات بعد از تولد ، يك پزشك اورا به
طور كامل معاينه مي كند. پزشك اطفال ابتدا از شما
سؤالاتي در مورد نحوه شير خوردن و الگوي خواب نوزاد
مي پرسد . سپس نوزاد شما وزن شده و قد وي اندازه گيري
مي شود و معاينات زير از وي به عمل مي آيد :
ضربان قلب
و تنفس نوزاد كنترل مي شود ؛ سقف دهان او براي اطمينان
از عدم وجود شكاف كام بررسي مي شود ؛ شكم او براي
اطمينان از اندازه و محل ارگانهاي داخلي مثل كبد و
كليه ها لمس مي شود و نبض كشاله ران كنترل مي شود.
ستون مهره ها براي اطمينان از
اين كه هر مهره در جاي خويش قرار دارد ، معاينه مي
گردد . اندامها چك شده و مفصل لگن كودك براي احتمال
در رفتگي مادرزادي ران معاينه مي شود.
بررسي رفلكس هاي نوزاد
متخصص اطفال همچنين برخي
پاسخهاي رفلكسي ( غير ارادي ) نوزاد را معاينه مي كند
. سلامت اين عكس العمل ها نشان مي دهد كه نوزاد در
وضعيت خوبي است و سيستم عصبي مركزي وي سالم است .
رفلكسها ، پاسخهايي بازتابي و غير ارادي هستند كه طي
هفته هاي اول به بقاي كودك در محيط خارج از رحم كمك مي
كنند و زماني كه مهارت هاي فيزيكي وعقلي كودك تكامل
يابند و كودك قادر به انجام اعمال ارادي و هوشيارانه
باشد، ناپديد مي شوند. اگر نوزاد نارس باشد پاسخ
هاي رفلكسي وي با پاسخ هاي يك نوزاد سر موعد ، متفاوت
خواهد بود و اين نكته بايد در نظر گرفته شود .
چنگ
زدن
پزشك اين رفلكس را به وسيله
قرار دادن انگشت خود در كف دست كودك چك مي كند ، با
اين كار نوزاد انگشتان خود را به دورانگشت معاينه
كننده حلقه كرده و آن را مي گيرد . در برخي كودكان اين
رفلكس بسيار قوي است . همچنين ممكن است اين رفلكس در
كف پا نيز وجود داشته باشد و با قرار دادن شيئي يا
انگشت در كف پاي كودك ، انگشتان كودك به دور آن حلقه
شود . رفلكس چنگ زدن معمولاً در پنج ماهگي از بين مي
رود اما رفلكس كف پايي ممكن است تا يك سالگي باقي
بماند .
مكيدن ، جستجو براي غذا و بلعيدن
اساسي ترين رفلكس نوزاد ،
رفلكس مكيدن است كه كودك را قادر به تغذيه مي كند.
كودك انگشتان خود يا شما را با ولع مي مكد و در صورت
تماس انگشت يا نوك سينه با گونه اش ، خود به خود سرش
را به سمت تحريك شده برمي گرداند و دهانش را باز مي
كند . اين رفلكس، جستجو براي غذا نام دارد. عمل قورت
دادن و بلعيدن كه به پاكسازي مجاري هوايي كودك كمك مي
كند نيز به طور رفلكسي انجام مي شود.
رفلكس مورو
مورو يك رفلكس دفاعي است.
پزشك ، با يك دست ، پشت و با دست ديگر سركودك را
نگاهداشته ، سپس ناگهان سر را كمي رها مي كند تا سر
پايين بيفتد، در اين هنگام نوزاد بازوها و پاها را باز
كرده و انگشتان دستش را مي گشايد چنان كه گويي مي
خواهد به جايي چنگ بزند، سپس به آرامي بازوها و
انگشتان را جمع كرده و پاها را به داخل شكم بالا مي
آورد . هر دو سمت بدن بايد از نظر اين رفلكس هماهنگ و
مساوي باشند. رفلكس مورو در حدود دو ماهگي از بين مي
رود.
رفلكس راه رفتن
اگر زير بازوهاي كودك را نگه
داشته و او را به وضعيت ايستاده در آوريد ، كودك شروع
به قدم برداشتن مي كند . اين رفلكس در حدود يك ماهگي
ازبين مي رود وهيچ ارتباطي با كسب مهارت راه رفتن در
آينده ندارد. مهارت ايستادن و راه رفتن هنگامي ايجاد
مي شود كه عضلات ، مفاصل و حس تعادل وي كامل شده باشد
كه اين اتفاق در حدود دوازده ماهگي مي افتد.
رفلكس خزيدن
وقتي كودك را روي شكم قرار مي
دهيد، خود به خود وضعيتي شبيه خزيدن به خود مي گيرد ،
به اين ترتيب كه باسن را بالا داده و زانوها را زير
بدن خم مي كند و وقتي به كف پاي او ضربه ملا يمي بزنيد
به طور مبهم شروع به خزيدن مي كند . اين رفتار هنگامي
كه كودك قادر شود به طور مستقيم بخوابد و ديگر پاها را
خم نكند ( حوالي دو ماهگي ) از بين مي رود .
كودكان نارس
هرچه كودك شما زودتر به دنيا
آمده باشد، كوچكتر خواهد بود. اگر نوزاد خيلي نارس
باشد ، پوست او شفاف به نظر مي رسد زيرا پوست بسيار
نازك است واين بدان معني است كه كودك در فضاي اطاق
احساس سرما خواهد كرد. به همين دليل اين نوزادان
بلافاصله پس از تولد داخل يك انكوباتور قرار مي گيرند
. انكوباتور دستگاهي است كه دماي داخل آن با نياز كودك
براي گرم شدن تطبيق داده مي شود. گريه كودك ممكن است
بسيار آهسته به گوش برسد و در تنفس كردن مشكل داشته
باشد . دليل اين امر آن است كه سيستم تنفسي وي هنوز
كامل نشده است . اگر نوزاد زودتر از دوماه به دنيا
آمده باشد ، به سبب اين مشكل تنفسي ممكن است ساير
ارگانهاي بدنش نيز به دليل عدم دريافت اكسيژن كافي تحت
تأثير قرا ر گيرند. به همين دليل لازم است به اين
كودكان اكسيژن اضافي داده شود. تكامل يك نوزاد نارس
ممكن است ديرتر از ديگر نوزادان شروع شود.
اما بايد توجه داشت كه اين
كودكان را نبايد با كودكان سرموعد مقايسه كرد . براي
بررسي تكامل اين نوزادان بايد اول سن صحيح آنها را به
دست آورد. بدين ترتيب كه نخست محاسبه مي كنيم كه اگر
نوزاد سرموعد به دنيا آمده بود، حالا چه سني داشت . براي
مثال اگر نوزاد دو ماه زودتر به دنيا آمده باشد، در سه
ماهگي احتمال اين كه به معيارهاي تكاملي يك شير خوار
سه ماهه رسيده باشد بسيار كم است ، بلكه او در پنج
ماهگي ( سن تقويمي + 2) به اين معيارها خواهد رسيد .
سرانجام در حدود نه ماه تا يك سالگي ، كودك نارس به
معيارهاي تكاملي يك كودك سرموعد خواهد رسيد.
دوقلوها وچند قلوها
امروزه به دليل كاربرد بيشتر
روش هاي درمان ناباروري ، بارداري هاي دو و چند قلويي
در حال افزايش است . اين نوزادان گاه زودتر از موعد به
دنيا مي آيند و كوچكتر بوده و وزن كمتري دارند،
بنابراين در هفته هاي نخست پس از تولد ، اغلب نياز به
مراقبت هاي ويژه دارند.
گاهي دو قلوها همان الگوي
تكاملي كودكان تك قلو را دنبال نمي كنند. درمورد برخي
دوقلوها به نظر مي رسد كه دو كودك جنبه هاي مختلف
تكاملي را بين خود تقسيم كرده اند؛ مثلاً در حالي كه
يك كودك از نظر مهارت هاي حركتي مثل استفاده از دست ها
تكامل بهتري دارد ، قل ديگر در اعمال ارتباطي و روابط
اجتماعي كامل تر است .
عمل وعكس العملهايي كه بين
شما و كودك ايجاد مي شود، سبب تكامل كودك مي گردد. اما
چون اين اعمال بسيار وقت گيرند و بيشتر اوقات شما را
اشغال مي كنند، نمي توانيد مطمئن باشيد كه آيا براي هر
دو قل وقت يكساني جهت بازي و تماس فيزيكي اختصاص داده
ايد يا خير.
به هرحال شما مي توانيد مثل
تمام كودكان ، دوقلوها را براي بازي و گردش به طور
مرتب بيرون ببريد ، تماس با مردم و مناظر جديد به خودي
خود در تحريك تكامل كودكان بسيار مؤثرند.
در طي روز، زمان مشخصي را كه
اطمينان داريد در طي آن مي توانيد تمام توجه خود را به
يك اندازه به دو كودك بدهيد ، صرف بازي و آموزش آنها
كنيد . حتي الامكان زماني را انتخاب كنيد كه فرد ديگري
نيز بتواند حضور داشته باشد ، در اين صورت مي توانيد
به هر كدام از دوقلوها به طور جداگانه برسيد.
حاملگي هاي چند قلويي
مشكلات دو
قلويي عبارتند از: افزايش مايع آمنيوتيك (پلي هيدرآمنيوس) ، تهوع شديد حاملگي،
مسموميت حاملگي (پره اكلامپسي) ، پارگي طولاني مدت پرده هاي جنيني، عروق نابجا،
نمايش هاي غير طبيعي (مانند نمايش ته يا پرزانتاسيون بريچ) و زايمان زودرس.
نوزاد قل دوم نسبت به قل اول بيشتر در معرض خطر سندرم زجر (ديسترس) تنفسي و
خفگي (آسفيكسي) ميباشد. دو قلوها بيشتر در معرض خطر اختلالات زير ميباشند:
تاخير
رشد داخل رحمي (IUGR) ، انتقال خون دو قلوها به يكديگر (twin - twin transfusion) ، و ناهنجاري هاي مادرزادي كه بيشتر در دوقلوهاي يك
تخمكي (منوزيگوت) رخ ميدهد. ناهنجاري هاي مربوط به تحت فشار قرار گرفتن در رحم
(مانند دررفتگي مفصل لگن) ، دوقلوهاي بهم چسبيده، آنانسفالي (فقدان مغز) و
مننگوميلوسل نيز ممكن است رخ دهد.
در اغلب موارد،
نوزادان دوقلو، نارس و كم وزن متولد ميشوند وعوارض مادري حاملگي هاي دوقلو نيز
از حاملگي هاي يك قلويي، بيشتر گزارش شده است. همچنين احتمال مرگ نوزادان دوقلو
بيشتر از نوزادان تك قلو ميباشد. البته در گروه هاي وزني و سن جنيني يكسان،
احتمال مرگ نوزادان دوقلو و تك قلو، تفاوت چنداني با يكديگر ندارند. مرگ و مير
دوره پريناتال (از 20 هفتگي جنين تا يك هفتگي نوزاد) در دوقلوها حدود 4 برابر
يك قلوهاست. در دوقلوهاي داراي يك كيسه جنيني، احتمال پيچ خوردن بند ناف ها به
يكديگر، بيشتر است كه ممكن است منجربه خفگي شود. اگر يك جنين مرده باشد، معمولا
ابتدا جنين زنده متولد ميشود. زايمان قل دوم ممكن است بدليل نمايش
(پرزانتاسيون) غير طبيعي، كاهش تونيسيته عضلاني رحم، يا شروع بسته شدن دهانه
رحم پس از زايمان قل اول، با مشكلاتي مواجه شود.
احتمال مرگ
نوزادي در چند قلويي با 5ـ4 جنين، براي هر جنين بسيار بالاست.
تشخيص پيش از
زايمان براي تخمين نوزاداني كه به علت دو قلويي در معرض خطر ميباشند، مفيد
است. در زمان زايمان و بلافاصله پس از تولد، بايد نظارت و مراقبت دقيق انجام
شود تا هر چه سريعتر درمان خفگي يا سندرم انتقال خون دو قلوها به يكديگر، آغاز
شود.
نارسي و تاخير رشد داخل رحمي
(Prematurity and Intra Uterine Growth
Retardation)
تعريف: طبق تعريف سازمان بهداشت جهاني، نوزاداني كه در هنگام تولد، سن جنيني آن
ها كمتر از 37 هفته تمام باشد، نارس ناميده ميشوند، همچنين نوزاداني كه هنگام
تولد، سن جنيني بيش از 37 هفته دارند و عليرغم آن، وزن زمان تولد آن ها كمتر از
2500 گرم ميباشد، نوزادان مبتلا به تاخير رشد داخل رحمي (IUGR) تلقي
ميشوند.
نوزاداني كه وزن هنگام تولد آن ها برابر 2500 گرم يا كمتر باشد را نوزادان
مبتلا بـه كم وزني هنگام تولد (Low Birth Weight: LBW) مينامند و به دو گروه تقسيم ميكنند:
1)
نوزادان نارس (Premature) كه سن جنيني كمتر از 37 هفته در زمان تولد دارند.
2)
نوزادان مبتلا به تاخير رشد داخل رحمي (IUGR) كه سن جنيني 37 هفته يا بيشتر در زمان
تولد دارند.
طبق
مطالعه اي كه در سال هاي گذشته در زايشگاه هاي شهر تهران انجام شد 6/5% از
نوزادان متولد شده، مبتلا به كم وزني زمان تولد (LBW) بودند كه از اين نوزادان، 57% موارد
نارس و 43% دچار تاخير رشد داخل رحمي (IUGR) بودند
عوامل جنيني
· زجر جنيني
(ديسترس جنين)
· حاملگي چند
قلويي
· اريتروبلاستوز
(نوعي بيماري خوني)
عوامل جفتي
· جفت سر راهي
· كنده شدن جفت
(دكولمان جفت)
عوامل رحمي
· رحم دو شاخه
· نارسايي دهانه
رحم (اتساع زودرس دهانه رحم)
عوامل مادري
· مسموميت حاملگي
(پره اكلامپسي)
· بيماري هاي
مزمن (مانند بيماري هاي سيانوز دهنده قلبي، بيماري هاي كليوي)
· عفونت ها (مانند عفونت ناشي از ليستريا منوسيتوژن،
استرپتوكوك گروه B و عفونت ادراري)
· اعتياد
(كوكائين)
ساير عوامل
· پارگي زودرس
پرده هاي جنيني
· افزايش غير
طبيعي مايع آمنيوتيك (پلي هيدرآمنيوس)
· عوامل ناشي از
توجه ناكافي يا كار نادرست پرسنل پزشكي
عوامل جنيني
· اختلالات
كروموزومي (تريزومي هاي اتوزومال)
· عفونت هاي مزمن
جنين (سرخجه مادرزادي، سيفيليس، توكسوپلاسموز، عفونت ناشي از سيتومگالو ـ
ويروس، عفونت ناشي از ويروس هرپس)
· ناهنجاري هاي
مادرزادي
· قرار گرفتن در
معرض اشعه
· حاملگي چند
قلويي
· عدم وجود
پانكراس (آپلازي پانكراس)
عوامل جفتي
· كاهش وزن يا
تعداد سلول هاي جفت يا هر دو
· كاهش سطح جفت
· التهاب جفت
(باكتريايي، ويروسي، انگلي)
· عدم خونرساني
كافي به جفت
· سندرم انتقال
خون دو قلوها به يكديگر
· تومور
(كوريوآنژيوما، مول هيداتيفورم)
· جدا شدن قبل از
موعد جفت
عوامل مادري
· مسموميت حاملگي
· پرفشاري خون يا
بيماري كليوي
· كاهش اكسيژن
خون (ارتفاع زياد، بيماري سيانوز دهنده قلبي يا ريوي)
· سوء تغذيه يا
بيماري مزمن
· كم خوني سلول
داسي شكل
· مصرف داروها
(داروهاي نشئه آور) ناركوتيك ها ( الكل، كوكائين، آنتي متابوليت ها)
· سيگار كشيدن
دسترسی به
قسمت مشاوره
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12 13
14
15
16 17
18
19
20.......next
